به گزارش ایسنا، به نقل از میدل ایست مانیتور، سگال، پژوهشگر اسرائیلی-آمریکایی حوزه نسلکشی، در روزهای نخست حمله اسرائیل به غزه در اکتبر ۲۰۲۳، یکی از نخستین دانشگاهیانی بود که این عملیات را «نمونهای کلاسیک از نسلکشی» توصیف کرد. او در مقالهای نوشت که محاصره غزه، کشتار گسترده، آوارگی اجباری فلسطینیان و اظهارات برخی مقامهای ارشد اسرائیلی، نشانههایی از وجود نسلکشی هستند.
چنین موضعی اما برای او هزینه داشت. دانشگاه مینهسوتا در ژوئن ۲۰۲۴، پس از یک روند طولانی انتخاباتی، سگال را برای ریاست مرکز مطالعات نسلکشی و همچنین یک کرسی دائمی در دانشکده تاریخ انتخاب کرد. کمیته جستوجوی دانشگاه نیز از او حمایت کرده بود و یکی از اعضای آن ارائه علمی سگال را «خیرهکننده» توصیف کرده بود.
با این حال، تنها پنج روز پس از اعلام این انتصاب، دانشگاه پیشنهاد خود را پس گرفت. طبق اسناد داخلی منتشرشده، برخی اهداکنندگان مالی، سیاستمداران و گروههای حامی اسرائیل علیه این انتصاب فشار وارد کرده بودند. برخی اهداکنندگان حتی تهدید کرده بودند در صورت ادامه همکاری دانشگاه با سگال، حمایت مالی خود را متوقف خواهند کرد.
مرکز حقوق قانون اساسی آمریکا (CCR) که نمایندگی سگال را برعهده داشت، اعلام کرد دانشگاه با لغو این انتصاب، او را به دلیل سخنانی که تحت حمایت آزادی بیان و آزادی آکادمیک قرار دارند، مجازات کرده است.
این پرونده به یکی از بحثبرانگیزترین نمونههای درگیری میان آزادی علمی و فشارهای سیاسی تبدیل شد. دهها پژوهشگر برجسته حوزه نسلکشی از سگال حمایت کردند و اعضای هیات علمی دانشگاه مینهسوتا نیز در اقدامی بیسابقه رای عدم اعتماد به برخی مدیران دانشگاه دادند.
در ماههای پس از آن، تعداد بیشتری از پژوهشگران و سازمانهای حقوق بشری نیز حملات اسرائیل به غزه را نسلکشی توصیف کردند. از جمله عمر بارتوف، استاد دانشگاه براون که اعلام کرد شواهد موجود از آستانه نسلکشی عبور کرده است.
با وجود توافق ۲۵۰ هزار دلاری، دانشگاه مینهسوتا هیچ تخلفی را نپذیرفته و این توافق به معنای اعتراف به اشتباه نیست. سگال گفته بود امیدوار است دانشگاه پیشنهاد اولیه خود را بازگرداند، اما این امکان دیگر وجود ندارد و این سمت همچنان خالی مانده است.
