علیحسین بیرانوند در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اهمیت جنگلهای زاگرس اظهار کرد: زاگرس با وسعتی حدود ۶ میلیون هکتار، بخش قابلتوجهی از جنگلهای کشور را در خود جای داده و نقش مهمی در تأمین منابع آب، جلوگیری از فرسایش خاک، تعدیل اقلیم، جذب کربن و حفظ تنوع زیستی دارد.
وی خاطرنشان کرد: رویشگاههای زاگرس از ذخایر ارزشمند گونههای گیاهی دارویی برخوردارند، اما این اکوسیستم در سالهای اخیر تحت تأثیر عواملی مانند خشکسالی، افزایش دما، تغییر الگوی بارش، آتشسوزی، چرای بیرویه، تغییر کاربری اراضی و برداشت غیراصولی از منابع طبیعی با فشارهای فزایندهای مواجه شده است.
بیرانوند با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد در حفاظت از منابع طبیعی، تصریح کرد: اگر قرار است حفاظت از جنگلهای زاگرس پایدار باشد، باید معیشت جوامع محلی نیز مورد توجه قرار گیرد؛ نمیتوان از مردم انتظار داشت منابع طبیعی را حفظ کنند، اما برای درآمد و اشتغال پایدار آنان برنامهای نداشته باشیم.
گیاهان دارویی؛ حلقه اتصال حفاظت و معیشت
دستیار ویژه دبیرکل بنیاد ملی حامیان علم و فناوری جمهوری اسلامی ایران با بیان اینکه گیاهان دارویی میتوانند به حلقه اتصال حفاظت از طبیعت و اقتصاد جوامع محلی تبدیل شوند، گفت: هدف باید این باشد که گیاهان دارویی از یک عامل فشار بر طبیعت به ابزاری برای حفاظت تبدیل شوند.
وی ادامه داد: زمانی که برداشت بیرویه از رویشگاههای طبیعی کاهش یابد و در مقابل، امکان کشت گونههای اقتصادی مانند آویشن و آنغوزه برای جوامع محلی فراهم شود، میتوان انتظار داشت بخشی از فشار بر جنگلها و مراتع کاهش پیدا کند.
بیرانوند خاطرنشان کرد: توسعه این بخش تنها به آموزش کشت محدود نمیشود، بلکه باید زنجیره کاملی از تولید، فرآوری، بستهبندی، بازاریابی و صادرات شکل گیرد تا کشاورز و بهرهبردار محلی سهم واقعی خود را از ارزش اقتصادی این محصولات دریافت کند.
ضرورت حفاظت علمی از رویشگاههای گیاهان دارویی
وی یکی از الزامات اساسی را حفاظت علمی از رویشگاههای طبیعی دانست و گفت: پهنهبندی مناطق حساس، تعیین ظرفیت و سهمیه برداشت، ایجاد بانکهای ژن …
