در پی لغو ممنوعیت فصلی واردات برنج در فصل برداشت و صدور مجوز واردات در ماههایی که کشاورزان شمال کشور در حال عرضه محصول خود به بازار هستند، باعث دغدغه و نگرانی کشاورزان و شالیکاران استانهای شمالی و نمایندگان مجلس شده است.
منتقدان معتقدند ورود برنج خارجی در اوج فصل برداشت، ضمن کاهش قدرت چانهزنی کشاورزان، میتواند قیمت محصول داخلی را تحت تاثیر قرار داده و سودآوری تولید را کاهش دهد. در مقابل، برخی کارشناسان بر ضرورت تامین نیاز بازار و جلوگیری از افزایش قیمت برای مصرفکنندگان تاکید دارند. در همین راستا با محمود هوشیارفرد، عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گیلان و عضو کارگروه ایمنی و سلامت محصول برنج استان، ابعاد مختلف این تصمیم را بررسی کردیم.
محمود هوشیارفرد، عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گیلان و عضو کارگروه ایمنی و سلامت محصول برنج استان در گفتگو با ایسنا، با اشاره به ابعاد مختلف سیاستهای وارداتی در حوزه برنج، اظهار کرد: تحلیل ممنوعیت یا محدودیت واردات برنج، به دلیل ماهیت استراتژیک این محصول، موضوعی پیچیده است که ابعاد امنیت غذایی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی گستردهای دارد. در ایران، برنج نهتنها یک کالای اساسی، بلکه بخشی از فرهنگ غذایی مردم و منبع تامین معیشت هزاران کشاورز، بهویژه در استانهای گیلان و مازندران، به شمار میرود. از این رو، برای درک صحیح این مسئله باید از زوایای مختلف، از امنیت غذایی و حمایت از تولید داخلی گرفته تا کنترل تورم و ثبات قیمتها در بازار مصرف، به آن نگریست.
وی با بیان اینکه دولتها معمولا با هدف حمایت از معیشت شالیکاران محدودیتهایی را برای واردات برنج اعمال میکنند، افزود: مهمترین دلایل این محدودیتها، حمایت از کشاورزان داخلی و حفاظت از امنیت غذایی کشور است. برنج یک کالای استراتژیک محسوب میشود و واردات بیرویه یا عرضه برنج خارجی با قیمت پایین میتواند سودآوری شالیکاران را کاهش داده و آنان را به سمت ترک کشت برنج سوق دهد. ورود برنج ارزانقیمت موجب افت قیمت خرید محصول داخلی میشود و در نتیجه، کشاورزان ممکن است از ادامه کشت برنج منصرف شده و به سمت محصولات آببر یا صنعتی حرکت کنند که در بلندمدت امنیت غذایی کشور را با تهدید مواجه خواهد کرد.
