به گزارش ایسنا، تا به حال پیش آمده که به یک خودروی چهار درب نگاه کرده و از خود پرسیده باشید که دستگیرههای درب عقب آن کجا هستند. آنها اغلب از معرض دید پنهان هستند.
از آلفا رومئو ۱۵۶ گرفته تا خودروهای شاسیبلند و هاچبکهای امروزی، خودروسازان دستگیرههای درهای عقب را درون قاب پنجره یا ستون C خودرو تعبیه کردهاند تا کمتر به چشم بیایند.
گاهی اوقات این موضوع مربوط به طراحی است، یعنی هدف ایجاد حس یک کوپه دو درب شیک بوده است. گاهی اوقات هم میتواند به بهبود جریان هوا در اطراف خودرو کمک کند. اما تقریبا در هر مورد، هدف این است که خودرو بدون از دست دادن کارایی درهای عقب، شیکتر به نظر برسد.
آلفا رومئو ۱۵۶؛ آغازگر موج دستگیرههای مخفی
خودرویی که موج استفاده از دستگیرههای مخفی درهای عقب را به راه انداخت، آلفا رومئو ۱۵۶ است که در سال ۱۹۹۷ در اروپا و سایر بازارها عرضه شد. طراحان آلفا رومئو، عمدا دستگیرههای درب عقب را در ناحیه قاب پنجره در مرز ستونهای C ادغام کردند و بدین ترتیب، آنها را بسیار کمتر از دستگیرههای متعارف درهای جلو در معرض دید قرار دادند.
چرا باید دستگیرههای درب عقب را پنهان کرد؟
بزرگترین دلیل، بیشک بحث طراحی ظاهری است. دستگیره معمولی درب عقب بلافاصله به چشم بیننده القا میکند که با خودرویی چهار درب سروکار دارد، اما اگر آن دستگیره را به ستون C یا قاب پنجره منتقل کنید، تشخیص درب عقب در یک نگاه سخت تر میشود.
این ویژگی بهویژه برای خودروهایی کارآمد است که میخواهند ظاهری اسپرت داشته باشند و در عین حال، کارایی مدلهای چهار درب را حفظ کنند. در واقع، دستگیره درب عقب به جای آنکه یکی از عناصر غالب در نمای جانبی باشد، به یک جزئیات بصری تبدیل میشود.
فقط ظاهر مهم نیست
یکدستسازی نمای جانبی خودرو میتواند مزایای آیرودینامیکی نیز به همراه داشته باشد. دستگیرههای معمولی در مسیر جریان هوا قرار میگیرند و بیرونزدگی ایجاد میکنند، در حالی که دستگیرههای همسطح با بدنه (توکار)، میتواند سطح صافتری ایجاد کند. این ویژگی برای خودروسازانی که به دنبال دستیابی به بالاترین سطح کارایی آیرودینامیکی هستند، حائز اهمیت است؛ هرچند تاثیر یک دستگیره بهتنهایی در مقایسه با فرم کلی بدنه خودرو، نسبتا ناچیز …
