به گزارش ایسنا، مغز انسان در طول حدود چهار میلیون سال، از اندامی با وزن تقریبی ۳۰۰ گرم در انسانتباران نخستین به اندامی با وزن حدود ۱۵۰۰ گرم در انسان امروزی تبدیل شد. چنین افزایشی فقط به بزرگتر شدن یک اندام محدود نمیشود؛ مغز بزرگتر برای فعالیت خود به انرژی بیشتری نیاز دارد. گلوکز، نوعی قند ساده، مهمترین منبع انرژی مغز به شمار میرود و بدن برای تأمین آن به مواد غذایی حاوی کربوهیدرات نیاز دارد. کربوهیدراتها تنها در نان و غلات یافت نمیشوند، بلکه در میوهها، عسل و بخشهای زیرزمینی برخی گیاهان نیز وجود دارند.
در دیدگاه رایج درباره تکامل انسان، مصرف گوشت معمولاً یکی از عوامل مهم در رشد مغز و تغییرات بدنی انسان دانسته میشود. با این حال، نیاز مغز به گلوکز و نقش کربوهیدراتها در این فرایند کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بررسی این موضوع اهمیت دارد، زیرا غذاهایی که انسانهای نخستین در دسترس داشتند، با مواد غذایی امروزی تفاوت زیادی داشتند. پیش از رواج پختوپز، نشاسته خام موجود در بسیاری از گیاهان نمیتوانست گلوکز زیادی آزاد کند. بنابراین، ممکن است انسانهای نخستین برای دریافت انرژی مورد نیاز مغز، مدتها پیش از آنکه غلات به بخش منظمی از رژیم غذایی تبدیل شوند، به خوراکیهای شیرین طبیعی مانند میوه و عسل وابسته بوده باشند.
پژوهشگران دانشگاه سیدنی و دانشگاه گلاسگو، از جمله پروفسور جنی برند-میلر، استاد تغذیه انسانی در مرکز چارلز پرکینز و دانشکده علوم زندگی و محیطزیست دانشگاه سیدنی و پروفسور دیوید رابنهایمر، استاد بومشناسی تغذیه در مرکز چارلز پرکینز، تحقیقی درباره ارتباط میان مواد قندی، کربوهیدراتها و تکامل مغز انجام دادهاند. این پژوهش بهطور ساده بررسی میکند که آیا خوراکیهای حاوی قند و کربوهیدرات میتوانستهاند انرژی لازم برای رشد مغز انسان و همچنین نیازهای دوران بارداری و شیردهی را تأمین کنند یا نه.
محققان برای انجام این کار، مدلی از حدود چهار میلیون سال تکامل انسان تهیه کردند. آنها ۶ مرحله تکاملی را در نظر گرفتند و نیاز بدن به گلوکز را در هر مرحله بررسی کردند. منظور از «نیاز اجباری به گلوکز»، مقدار گلوکزی است که مغز، گلبولهای قرمز، کلیهها و اندامهای تولیدمثل به آن احتیاج دارند. در این بررسی، نیاز جنین، جفت و غدد تولیدکننده …
