علی پرندافشار با اشاره به چالشهای مدیریت رودخانهها در محدوده شهری اظهار کرد: پنج رودخانه اصلی همدان، ظرفیت ارزشمندی برای گردشگری، بهبود سیمای شهری و تلطیف اقلیم منطقه هستند، اما متأسفانه ورود فاضلابهای شهری و ایجاد بوی نامطبوع، طی سالهای گذشته موجب شکلگیری درخواستهایی برای پوشاندن این رودخانهها شده است؛ در حالی که شرکت آب منطقهای همواره با این رویکرد مخالف بوده است.
وی با تشریح مخاطرات فنی پوشاندن رودخانهها افزود: با مسدود و پوشیده شدن مسیر رودخانه، امکان نظارت مستمر بر وضعیت بستر و دیوارهها، لایروبی و پایش جریان آب کاهش مییابد و در زمان وقوع سیلاب، رسوبات و اشیای معلق میتوانند به سرعت مسیرهای پوشیده را مسدود کنند و خسارتهای جبرانناپذیری به معابر شهری و اموال و جان شهروندان وارد شود؛ حتی در مناطقی که فاصله قابلتوجهی با رودخانه دارند.
مدیر روابط عمومی شرکت آب منطقهای همدان، راهکار اصولی برای رفع بوی نامطبوع و آلودگی رودخانهها را جداسازی هرچه سریعتر فاضلاب شهری از مسیر رودخانهها دانست و تصریح کرد: تکمیل شبکه اصلی جمعآوری فاضلاب توسط شرکت آب و فاضلاب و با همکاری دستگاههای مرتبط، تنها راهکار علمی و پایدار برای پاکسازی رودخانههای شهری است.
پرندافشار با اشاره به پیامدهای بهداشتی ورود فاضلاب به رودخانهها گفت: تخلیه فاضلاب و آلایندههای شهری علاوه بر ایجاد بوی نامطبوع و افزایش حضور حیوانات موذی، موجب نفوذ آلودگی به لایههای زیرین زمین و تهدید جدی کیفیت منابع آب زیرزمینی میشود؛ منابعی که در صورت آلوده شدن، تصفیه و احیای آنها بسیار دشوار و پرهزینه خواهد بود.
مدیر روابط عمومی شرکت آب منطقهای همدان تأکید کرد: دستگاههای دولتی و عمومی باید به عنوان الگوی مردم، در رعایت ضوابط مربوط به حریم و بستر رودخانهها پیشگام باشند؛ چراکه ساختوسازهای غیرمجاز در حریم رودخانهها علاوه بر افزایش مخاطرات ناشی از سیلاب، اجرای طرحهای آزادسازی و صیانت از حقوق عمومی را نیز با مشکل مواجه میکند.
وی با تأکید بر ضرورت فرهنگسازی و همکاری میان دستگاههای اجرایی خاطرنشان کرد: نباید برای پاسخگویی به مطالبات کوتاهمدت و رفع موقت بوی نامطبوع، امنیت بلندمدت شهر را با پوشاندن رودخانهها به خطر انداخت.
پرندافشار گفت: رودخانههای شهری صرفاً مجاری عبور آب نیستند، بلکه بخشی از شریانهای حیاتی و ظرفیتهای طبیعی شهر به شمار میروند و میتوانند در بهبود شرایط اقلیمی، حفظ تعادل اکولوژیک و توسعه گردشگری پایدار نقشآفرین باشند؛ بنابراین صیانت از حریم و بستر آنها، حفاظت از سلامت عمومی، منابع آب زیرزمینی و امنیت شهروندان است.
انتهای پیام
