به گزارش ایسنا، چین به عنوان بزرگترین خریدار نفنی ایران در واکنش به تهدیدهای جدید اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا تحت عنوان عملیات طرد اقتصادی علیه کشورهای همکار با ایران پس از اعمال کارزار تحریمی جدید واشنگتن در کانون توجه قرار گرفته است. اما پکن در موضعگیریهای رسمی در واکنش به این تحریمها بهصراحت تحریمهای یکجانبه آمریکا را رد کرده و بر حق خود برای تجارت عادی با ایران و روسیه تاکید دارد.
لین جیان، سخنگوی وزارت خارجه چین هشدار داده که «تمام اقدامات لازم» برای حفظ منافع خود را انجام خواهد داد و هر گونه فشار اقتصادی را تشدید تنشها و تهدیدی برای نظم مالی جهانی دانسته است. این موضعگیری همزمان با سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین به آمریکا و مذاکرات درباره تمدید آتشبس تجاری دو کشور، محاسبات واشنگتن را پیچیدهتر کرده است.
سیانان در گزارشی تحلیلی در این باره نوشت: تحلیلگران میگویند گزینههای واشنگتن برای وادار کردن پکن محدود است. ژائو لونگ، مدیر موسسه مطالعات راهبردی و امنیت بینالمللی شانگهای تاکید دارد که چین احتمالا تن به پیشنهادی نخواهد داد که آمریکا تعیین کند چه تجارتی با کشورهای ثالث قانونی است. او تاکید کرده که پذیرش چنین شرطی، رویهای خطرناک برای اعمال تحریمهای ثانویه علیه منافع تجاری چین ایجاد میکند. با این حال، آمریکا راهبرد «دیپلماسی خاموش» را در پیش گرفته و بهجای نام بردن از چین، به دنبال فشار پشت پرده است. با وجود اهرم فشار اقتصادی پکن، واشنگتن چه گزینههایی برای همراه کردن چین پیش رو دارد؟
رسانه آمریکایی در ادامه نوشته است: چین نفت ایران را با استفاده از سامانهای مبهم وارد میکند که بهگونهای طراحی شده که از سیستم دلار آمریکا و تحریمها جدا باشد. پالایشگاههای کوچ به اصطلاح «قوری» چینی نفت خام تحریمشده ایران را خریداری و فرآوری میکنند و به شبکهای از بنادر، موسسات مالی و نفتکشها متکی هستند که اغلب آنها نیز بهطور مشابه از کشف بینالمللی مصون هستند. چین سالهاست که این خریدها را بهطور رسمی ثبت نکرده است- از زمانی که ایالات متحده با خروج دولت نخست ترامپ از توافق هستهای دوران اوباما، تحریمها را علیه ایران بازگرداند. اما بهگفته تحلیلگران، نقاط فشار …
