به گزارش ایسنا، تابناک نوشت: ساعت ۹ شب است. تلویزیون روشن است اما هیچکس آن را نگاه نمیکند. پدر اخبار را در تلگرام دنبال میکند. مادر قسمت جدید یک سریال نمایش خانگی را روی گوشی میبیند. دختر خانواده در اینستاگرام مشغول اسکرول است. پسر خانواده هم ویدئوی یوتیوب میبیند. تلویزیون روشن است اما دیگر مرکز خانه نیست.
سریالها، مسابقهها و برنامههای تلویزیونی دور زمانی تبدیل به خاطره مشترک یک نسل شده بودند. مردم درباره شخصیتها حرف میزدند، دیالوگها را تکرار میکردند و منتظر قسمت بعد میماندند اما امروز چه اتفاقی افتاده؟ نسلی که زمانی برای دیدن یک سریال منتظر هفته بعد میماند، امروز در چند ثانیه میتواند به هزاران ساعت محتوا دسترسی داشته باشد.
امروز مخاطب انتخاب میکند چه چیزی ببیند یا چه زمانی ببیند. یا چند قسمت را پشت سر هم ببیند حتی سرعت دیدن را خودش تعیین کند اما تلویزیون همچنان از مخاطب میخواهد در یک ساعت مشخص پای یک شبکه مشخص بنشیند. تلویزیون زمانی قدرت داشت که تنها پنجره مردم به جهان بود؛ امروز اما در خانه هر ایرانی صدها پنجره دیگر باز شده است. …
