به گزارش ایسنا، آموزش در قرن بیست و یکم دیگر فقط به انتقال محفوظات و ارائه محتوای درسی محدود نیست. جهان امروز با تغییرات سریع اجتماعی، فرهنگی و فناورانه روبهرو است و همین موضوع باعث شده نیاز به شیوههای تازه یادگیری بیش از گذشته احساس شود. دانشآموزان در چنین فضایی باید بتوانند علاوه بر دریافت اطلاعات، آنها را تحلیل کنند، درباره آنها پرسش بپرسند و درک عمیقتری از خود، دیگران و جهان پیرامون به دست آورند. به همین دلیل، در سالهای اخیر توجه به نوعی از یادگیری افزایش یافته که از آن با عنوان «یادگیری دگرگونساز» یاد میشود؛ یعنی فرایندی که در آن، نگاه و چارچوب ذهنی فرد بهتدریج تغییر میکند و او به درک بازتر، عمیقتر و سنجیدهتری از مسائل میرسد.
اهمیت این موضوع فقط در پیشرفت تحصیلی خلاصه نمیشود. یادگیری دگرگونساز میتواند بر باورها، نگرشها، تصمیمگیریها و حتی رفتار افراد اثر بگذارد. در این رویکرد، فرد تنها اطلاعات جدید دریافت نمیکند، بلکه ممکن است طرز فکر پیشین خود را بازبینی کرده و آن را بر پایه تجربه، منطق و تأمل دوباره بسازد. همین مسئله سبب شده آموزش دگرگونساز به یکی از موضوعات مهم در پژوهشهای آموزشی تبدیل شود. در این میان، نقش معلم بسیار کلیدی است؛ زیرا معلم فقط ارائهدهنده محتوا نیست، بلکه میتواند با شیوه ارتباط، هدایت کلاس، ایجاد فضای امن و تشویق دانشآموزان به تفکر، مسیر یادگیری را عمیقتر و ماندگارتر کند. به همین دلیل، شناخت ویژگیهای معلمی که بتواند چنین نقشی ایفا کند، برای بهبود کیفیت آموزش اهمیت زیادی دارد.
در همین زمینه، لیلا محمدی، پژوهشگر روانشناسی تربیتی در گروه روانشناسی تربیتی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه الزهرا، به همراه دو همکار دانشگاهی خود، مطالعهای درباره ویژگیها و نقشهای معلم دگرگونساز انجام دادهاند. این پژوهش با تمرکز بر شناسایی ابعاد اصلی چنین معلمی، تلاش کرده تصویری روشنتر از این نوع نقشآفرینی در آموزش ارائه دهد؛ نقشی که میتواند به بازنگری در تربیت معلم و بهبود شیوههای آموزشی کمک کند.
روش انجام این مطالعه کیفی و از نوع کاربردی بود و با شیوه «فراترکیب» انجام شد. فراترکیب یعنی پژوهشگران به جای اجرای یک آزمایش یا بررسی میدانی تازه، مجموعهای از پژوهشهای پیشین را بهصورت منظم مرور …
