به گزارش رساخبر، سؤال این است که بستن احتمالی شعب خارجی تا چه اندازه میتواند فراتر از تحریمهای موجود اثر بگذارد و آیا میتواند بانکی را که در داخل کشور همچنان بخش بزرگی از مأموریتهای خود را انجام میدهد، از حرکت بازدارد؟ کارنامه امسال بانک، از تأمین ارز اربعین تا عبور از اختلالات سایبری، تصویر متفاوتی ارائه میکند.
بسنت در اظهارات اخیر خود صراحتاً خواستار تعطیلی شعب بانک ملی ایران در خارج از کشور شده و همزمان از تشدید فشار مالی و تحریمی علیه ایران سخن گفته است. بنابراین اصل تهدید وجود دارد و باید آن را جدی گرفت.
یک جمله سیاسی، یک واقعیت بانکی نیست
اما جدی گرفتن یک تهدید، با پذیرفتن روایت طرف مقابل درباره میزان اثرگذاری آن تفاوت دارد. اول اینکه باید بدانیم بازار ایران به خبرهای سیاسی حساس است. بهخصوص وقتی پای بانک، ارز و امکان جابهجایی پول در میان باشد. به همین دلیل، یک جمله از مقام اقتصادی دولت آمریکا میتواند خیلی سریع از یک خبر خارجی به نگرانی داخلی تبدیل شود.
و دلیل اصلی این اعلام از طرف خزانهداری آمریکا در شرایط فعلی همین موضوع است. اما از طرف دیگر، هر تهدیدی الزاماً به همان اندازهای که در سخنرانی بیان میشود، قابلیت اجرا ندارد. اتفاقاً همین فاصله است که باید برای مردم روشن شود.
بانک ملی ایران فقط یک بانک داخل کشور نیست. این بانک در وبسایت شبکه بینالمللی خود، شعبی در جمهوری آذربایجان، عراق، عمان، فرانسه و امارات متحده عربی و شرکتهایی در بریتانیا، هنگکنگ و روسیه معرفی کرده است. بنابراین طبیعی است که فشار بر این شبکه بتواند بخشی از ارتباطات مالی و تجاری ایران را دشوارتر کند.
نکتهای که در بحثهای عمومی کمتر دیده میشود، این است که خزانهداری آمریکا مستقیماً صاحب اختیار شعبهای در کشور دیگر نیست. واشنگتن میتواند بانک و طرفهای معامله با آن را تحت فشار تحریمی قرار دهد و برای دسترسی به نظام مالی آمریکا هزینه سنگینی ایجاد کند. در نتیجه، تصمیم درباره ادامه فعالیت فیزیکی هر شعبه فقط به یک دستور آمریکایی وابسته نیست و مقررات کشور میزبان، مجوز فعالیت و میزان پذیرش ریسک بانکها نیز اهمیت دارد.
پس باید بین «تهدید به تعطیلی» و «تعطیلی عملی همه شعب» تفاوت گذاشت. بسنت تهدید را صریح بیان کرده، …
