به گزارش ایسنا، محیطهای آموزشی فقط محل انتقال درس و محتوا نیستند، بلکه بخشی مهم از تجربه یادگیری را میسازند. شکل، نور، چیدمان و رنگ این فضاها میتوانند بر احساس دانشجویان، میزان تمرکز، انگیزه و حتی خلاقیت آنان اثر بگذارند. در سالهای اخیر، توجه به کیفیت فیزیکی فضاهای آموزشی افزایش یافته، زیرا پژوهشهای مختلف نشان دادهاند که طراحی مناسب این فضاها میتواند روند یادگیری را تقویت کند. در این میان، رنگ یکی از نخستین عناصری است که افراد هنگام ورود به یک فضای داخلی درک میکنند. رنگ میتواند محیط را آرام، پرنشاط، رسمی، صمیمی یا حتی خستهکننده نشان دهد. به همین دلیل، انتخاب رنگ در محیطهای آموزشی دیگر فقط یک موضوع سلیقهای یا تزئینی نیست، بلکه بخشی از طراحی موثر برای بهتر کردن تجربه یادگیری به شمار میآید.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم بسیاری از فضاهای آموزشی موجود، بهویژه در آموزش عالی، لزوما بر پایه نیازهای روانی و احساسی دانشجویان طراحی نشدهاند. در چنین شرایطی، ممکن است فضای آموزشی از نظر ظاهری قابل قبول باشد، اما نتواند حس تمرکز، تعامل اجتماعی یا انگیزه را در کاربران تقویت کند. از سوی دیگر، پژوهش درباره تأثیر رنگ همیشه ساده نیست، زیرا احساس افراد نسبت به رنگها میتواند پیچیده و چندبعدی باشد. به همین دلیل، استفاده از ابزارهایی که شرایط نزدیکتری به تجربه واقعی فراهم کنند، اهمیت پیدا میکند. فناوری واقعیت مجازی یکی از همین ابزارهاست که امکان شبیهسازی محیط را در شرایط کنترلشده فراهم میکند و به پژوهشگران اجازه میدهد واکنش افراد را دقیقتر بررسی کنند. چنین رویکردی میتواند به طراحی علمیتر و دقیقتر فضاهای آموزشی کمک کند.
در این رابطه، سیاوش کاتبی، پژوهشگر دانشکده معماری دانشگاه شیراز، به همراه دو همکار همدانشگاهی خود، پژوهشی درباره ترجیح رنگ در فضاهای آموزشی و بهطور مشخص در کارگاه طراحی معماری انجام دادهاند. این پژوهش بر این موضوع تمرکز داشته که دانشجویان معماری در یک محیط آموزشی شبیهسازیشده، چه واکنشی به رنگهای مختلف نشان میدهند و کدام رنگها از نظر آنها برای چنین فضایی مناسبتر به نظر میرسند.
روش انجام این پژوهش به این صورت بود که ۳۰ دانشجوی معماری با استفاده از هدست واقعیت مجازی، وارد فضاهای آموزشی شبیهسازیشده …
