خدادی با تأکید بر اینکه تکذیب اخبار تخریبی در بسیاری از موارد به معنای دامنزدن به همان نقص است، از تجربهٔ دوران کرونا برای تبیین روش خنثیسازی بهجای برخورد احساسی گفت و تصریح کرد که برخوردهای انتظامی و قضایی، آخرین و نه مؤثرترین لایهٔ مقابله با این پدیده هستند و تا زمانی که نظام ارتباطی کشور بر پایهٔ شفافیت و افزایش ضریب تحمل نقد بازتعریف نشود، هرگونه اقدام سلبی نه تنها کارساز نیست، بلکه ممکن است به تشدید این جریان دامن بزند.
ریشهیابی باجنیوزها/از فضای «ما خوبیم» تا سوءاستفاده از نقاط کور
محمد خدادی که سابقه بیش از ۴۰ سال زیست رسانهای در داخل و خارج از کشور دارد، در گفتوگویی با ایسنا به واکاوی عمیق پدیدهٔ باجخواهی رسانهای پرداخت و در کمال صراحت اعلام کرد که این جریان هرگز خودبهخود به وجود نیامده، بلکه محصول مستقیمِ کارکرد غیرحرفهای روابطعمومیها و ساختارهای ارتباطی در کشور است.
او با اشاره به اینکه در بسیاری از دستگاهها، وظیفهٔ اصلی روابطعمومی به دفاع و تبلیغ محض تقلیل یافته و هدف نخست، جلوگیری از درز هرگونه نقطهٔ ضعف، ایراد یا اشکال به بیرون است، تأکید کرد که «وقتی این نگاه به عنوان نقطهٔ ضعف تلقی شود، افراد سودجو بهطور طبیعی از آن سوءاستفاده میکنند؛ آنها میآیند و با تهدید به انتشار یک جمله یا حاشیه، بر شما فشار میآورند و این دقیقاً زاییدهٔ همان فضایی است که در آن پذیرفته نشده که سازمان ممکن است در بخشهایی نقص یا ناکارآمدی داشته باشد.»
خدادی در ادامه با نگاهی آسیبشناسانه به ساختار مدیریتی کشور افزود که در چنین سیستمی، آنچه پررنگ میشود شخص مدیر است نه خود سازمان، و ترجیح مدیر بر سازمان، بهطور طبیعی با شخص محور شدن، زمینهٔ شکلگیری باجنیوزها را فراهم میکند.
او تصریح کرد که «تا زمانی که جایگاه روابطعمومی از حالت صرفاً تبلیغی خارج نشود و فرهنگ سازمانی بر این باور نرسد که نقد، بخشی از رشد و تعالی است، عملاً نقطهٔ ضعفی برای سوءاستفاده خلق میشود که هیچگاه بسته نخواهد شد.»
به باور این فعال رسانهای، اگر روابطعمومی حرفهای باشد، اساساً باید بپذیرد که در دستگاهها گلبیعیب وجود ندارد و کمبود برق، گرانی، ناکارآمدی در برخی زیرساختها …
