به گزارش ایسنا، سالهاست که سوختهای فسیلی بخش اصلی تأمین انرژی در جهان را بر عهده دارند، اما استفاده مداوم از این منابع با پیامدهای جدی همراه بوده است. آلودگی هوا، افزایش گازهای گلخانهای، تشدید تغییرات اقلیمی و کاهش منابع تجدیدناپذیر از جمله مهمترین مشکلاتی هستند که ادامه این مسیر ایجاد میکند. به همین دلیل، توجه پژوهشگران و سیاستگذاران به سمت منابع انرژی پاکتر و پایدارتر جلب شده است. در این میان، انرژیهای تجدیدپذیر جایگاه مهمی پیدا کردهاند، زیرا میتوانند وابستگی به سوختهای فسیلی را کاهش دهند و در عین حال آسیب کمتری به محیطزیست وارد کنند. یکی از گزینههای مهم در این حوزه، زیستتوده است، یعنی مواد آلیای که میتوان از آنها برای تولید انرژی استفاده کرد و در صورت مدیریت درست، میتوانند بخشی از نیازهای آینده را تأمین کنند.
زیستتوده از موادی مانند چوب، بقایای کشاورزی و برخی پسماندهای آلی تشکیل میشود و به دلیل ماهیت تجدیدپذیر خود، به عنوان یک گزینه مهم در تولید پایدار انرژی شناخته میشود. اهمیت این منبع در آن است که کربن آزادشده از مصرف آن، تا حد زیادی با کربنی که گیاه در دوره رشد جذب کرده، متعادل میشود؛ به همین دلیل از آن با عنوان منبعی نزدیک به «خنثی از نظر کربن» یاد میشود. افزون بر این، زیستتوده فقط برای تولید گرما یا برق کاربرد ندارد و میتواند در سامانههای پیچیدهتر برای تولید همزمان چند محصول مانند برق، آب شیرین یا حتی سوختهای پاک به کار رود. از همین رو، بررسی روشهایی که بتوانند از یک ماده به ظاهر کمارزش، مانند پوسته قهوه، چندین محصول مفید به دست آورند، از نظر علمی و کاربردی اهمیت زیادی دارد.
در همین چارچوب، امیرحسین شیری از بخش مهندسی فرآیند دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه تربیت مدرس، با همکاری دانشگاه یاسوج، پژوهشی را درباره طراحی یک سامانه تولید همزمان بر پایه سوخت زیستتوده پوسته قهوه انجام داده است. این مطالعه به زبان ساده به این پرسش میپردازد که آیا میتوان از پوسته قهوه، که معمولاً یک پسماند به شمار میرود، در یک سامانه یکپارچه برای تولید همزمان هیدروژن، آب شیرین، برق، آب گرم و آب سرد استفاده کرد یا نه. اهمیت این کار در آن است که به جای نگاه صرف به تولید یک نوع انرژی، تلاش شده چند نیاز مختلف بهطور همزمان در یک ساختار …
