وی عنوان کرد: فاصله زیاد میان سکونتگاهها در کنار گستردگی جغرافیایی سیستان و بلوچستان باعث میشود دسترسی به بازار، مراکز خدماتی و فرصتهای شغلی بدون برخورداری از شبکه مناسب راه با هزینه و دشواری بیشتری همراه باشد و به همین دلیل راههای روستایی، اصلی، بزرگراهی و کریدورهای ارتباطی باید در چارچوب یک برنامه واحد توسعهای دیده شوند.
رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی سیستان و بلوچستان ادامه داد: نگاه به راه نباید محدود به تردد مردم باشد، زیرا این زیرساخت مستقیما با فعالیت اقتصادی ارتباط دارد؛ تولیدکننده برای رساندن محصول به بازار، سرمایهگذار برای انتقال مواد اولیه و دسترسی به محل فعالیت و خانوار برای دسترسی به فرصتهای شغلی به شبکه ارتباطی مناسب نیاز دارد.
وی تصریح کرد: سیستان و بلوچستان از ظرفیتهای مهمی مانند بندر چابهار، مناطق آزاد در شمال و جنوب استان، منطقه ویژه اقتصادی میرجاوه و بیش از یکهزار و ۴۰۰ کیلومتر مرز آبی و خاکی برخوردار است، اما بهرهگیری از این ظرفیتها زمانی به افزایش تولید و ارزش افزوده منجر میشود که زیرساختهای لازم برای اتصال این ظرفیتها به بازار فراهم باشد.
عرب اول تصریح کرد: سهم سیستان و بلوچستان از تولید ناخالص داخلی کشور حدود ۰.۸ درصد است و این میزان با ظرفیتهای جغرافیایی، مرزی و اقتصادی استان فاصله دارد؛ بنابراین یکی از مسائل اساسی در برنامهریزی توسعه، فراهم کردن ابزارهایی است که امکان تبدیل ظرفیتهای موجود به فعالیت اقتصادی و درآمد پایدار را ایجاد کند.
وی افزود: توسعه راههای مواصلاتی از این منظر میتواند به صورت زنجیرهای بر شاخصهای اقتصادی اثر بگذارد؛ به این معنا که با کاهش هزینه و زمان جابهجایی، امکان افزایش تولید و تجارت فراهم میشود و در ادامه میتواند بر اشتغال و درآمد خانوار نیز اثرگذار باشد.
رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی سیستان و بلوچستان اظهار کرد: افزایش درآمد خانوار فقط یک شاخص اقتصادی نیست و آثار آن در سایر حوزهها نیز دیده میشود، زیرا با بهبود وضعیت درآمدی خانوادهها، امکان اختصاص منابع بیشتر به آموزش و سایر فعالیتهای اجتماعی فراهم خواهد شد؛ بنابراین اثرگذاری راه را باید فراتر از حوزه عمرانی ارزیابی کرد.
عرب اول گفت: هدفگذاری برای توسعه زیرساختها باید به گونهای باشد که علاوه بر بهبود دسترسی، در کاهش نرخ بیکاری، افزایش سهم ارزش افزوده و ارتقای درآمد خانوارهای شهری و روستایی نیز اثر خود را نشان دهد.
وی همچنین بر ضرورت همافزایی منابع برای اجرای پروژههای اولویتدار تأکید کرد و افزود: محدود بودن منابع به این معناست که همه پروژهها نمیتوانند همزمان در اولویت قرار گیرند؛ بنابراین باید منابع موجود بر اساس اولویتهای توسعهای استان تجمیع و به طرحهایی اختصاص داده شود که بیشترین اثر را بر زندگی مردم و اقتصاد مناطق داشته باشند.
رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی سیستان و بلوچستان ادامه داد: در این چارچوب، اعتبارات مختلف میتوانند در کنار یکدیگر قرار گیرند و به عنوان منابع اهرمی برای تکمیل پروژههای مهم مورد استفاده قرار گیرند؛ چنین رویکردی باعث میشود منابع محدود با اثرگذاری بیشتری هزینه شود و پروژهها نیز سریعتر به نتیجه برسند.
وی با اشاره به نیاز سیستان و بلوچستان به طرحهای کنترل و مهار سیلاب بیان کرد: گستردگی استان و شرایط اقلیمی آن موجب شده اجرای سیلبندها، دیوارهای حفاظتی و سایر طرحهای مرتبط با کنترل روانآبها از نیازهای مهم زیرساختی باشد و تأمین منابع این طرحها باید متناسب با گستره جغرافیایی و حجم نیاز استان دنبال شود.
عرب اول درباره مسئولیتهای اجتماعی شرکتها نیز اظهار کرد: آییننامه مسئولیتهای اجتماعی در سال ۱۴۰۴ به تصویب دولت رسیده و برای نحوه هزینهکرد این منابع، مصادیق، میزان و سازوکار مشخصی تعیین شده است؛ بنابراین استفاده از این ظرفیت باید در چارچوب ضوابط مصوب انجام شود.
وی افزود: ساماندهی مسئولیتهای اجتماعی میتواند از توزیع نامتوازن منابع جلوگیری کند و باعث شود این اعتبارات به سمت مسائل واقعی و اولویتهای توسعهای مناطق هدایت شود؛ در غیر این صورت ممکن است بخشی از مناطق از این ظرفیت برخوردار شوند و مناطق دیگر سهمی از آن نداشته باشند.
عرب اول تأکید کرد: منابع مسئولیت اجتماعی زمانی بیشترین اثر را خواهند داشت که در کنار اعتبارات دولتی و سایر منابع قرار گیرند و برای اجرای پروژههایی به کار گرفته شوند که دارای اولویت مشخص و اثر مستقیم بر توسعه منطقه باشند.
به گزارش ایسنا، به نقل از استانداری در روز ۲۲ مرداد عرب اول خاطرنشان کرد: سیستان و بلوچستان ظرفیتهای لازم برای افزایش سهم خود از اقتصاد کشور را دارد و مسئله اصلی، ایجاد زیرساخت و سازوکار مناسب برای فعال کردن این ظرفیتهاست؛ از این رو تکمیل شبکه ارتباطی، تأمین هدفمند منابع و استفاده قانونمند از ظرفیتهای مالی میتواند مسیر تبدیل ظرفیتهای استان به تولید، اشتغال و درآمد پایدار را هموارتر کند.
انتهای پیام
