به گزارش خبرنگار مهر، فردا سالروز شهادت سلطان سریر ارتضا حضرت امام علی بن موسی الرضا المرتضی علیه آلاف التحیة و الثنا است.برای بررسی سیره امام علی بن موسی الرضا (علیهالسلام) با حجتالاسلام عابدی به گفتگو نشستیم تا ابعاد اخلاقی، عبادی، علمی و سیاسی ایشان را تبیین کند:
*چرا بررسی سیره امام رضا (علیهالسلام) در عصر حاضر تا این حد اهمیت دارد و اصولاً چه ویژگی خاصی، دوران امامت ایشان را ممتاز میسازد؟
سیره اهلبیت (ع) همواره الگوی کامل زیست مؤمنانه است، اما دوره امامت حضرت رضا (ع) که همزمان با خلفای عباسی بهویژه مأمون بود، ویژگیهای منحصربهفردی دارد. در این دوران، جامعه اسلامی از یکسو با هجوم افکار و فلسفههای وارداتی و جریان ترجمه مواجه شد و از سوی دیگر با پیچیدهترین رفتارهای سیاسی حکومت عباسی روبرو بود.
سیره حضرت رضا (ع) به ما نشان میدهد که چگونه میتوان در اوج پیچیدگیهای سیاسی و هجمههای فکری، هم مرزهای اعتقادی را حفظ کرد، هم جامعیت اخلاقی و عبادی داشت و هم از فرصتها برای هدایت جامعه بهره برد.
*اگر موافق باشید از سبک زندگی و سیره اخلاقی حضرت شروع کنیم. برخورد ایشان با مردم و آحاد جامعه چگونه بود؟
شاخصه اصلی در سیره اخلاقی امام رضا (ع)، «کرامتبخشی به انسانها» و «تواضع واقعی» بود. در منابع نقل شده که حضرت هرگز با کلام خود به کسی جفا نکردند، سخن هیچکس را قطع ننمودند و هیچگاه نیازمندی را تا زمانی که توانایی داشتند دست خالی رد نکردند.
نکته مهم این است که این رفتار در تمام دوران زندگی ایشان حاکم بود؛ حتی زمانی که مأمون ایشان را به ولایتعهدی منصوب کرد و حضرت به مقام رسمی رسیدند، ذرهای در رفتارشون تغییری ایجاد نشد. ایشان خادمان و غلامان را بر سر یک سفره مینشاندند و با آنان غذا میخوردند. وقتی کسی پیشنهادی میداد که سفره خادمان جدا شود، حضرت میفرمودند: «خدای همه یکی است، پدر و مادر همه یکی است و پاداش هم به اعمال است.» این یعنی نفی کامل اشرافیگری و تبعیضهای طبقاتی.
*در بعد عبادی و ارتباط با پروردگار، سیره حضرت رضا (ع) چه جلوههایی داشت؟
خلوتهای عبادی امام، سرچشمه و پشتوانه اصلی فعالیتهای اجتماعی و سیاسی ایشان بود. حضرت انس فوقالعادهای با قرآن داشتند؛ هر سه روز یکبار قرآن را ختم میکردند …
