به گزارش خبرگزاری مهر، محمدجواد باقری اظهار داشت: جراحی متابولیک و چاقی در حال حاضر مؤثرترین روش درمانی برای دستیابی به کاهش وزن پایدار در افراد واجد شرایط محسوب میشود. این جراحی معمولاً برای افراد دارای شاخص توده بدنی (BMI) ۳۵ یا بالاتر توصیه میشود و در برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا سایر بیماریهای متابولیک، حتی با BMI بین ۳۰ تا ۳۴.۹ نیز ممکن است پس از ارزیابی تخصصی مورد بررسی قرار گیرد؛ بهویژه زمانی که درمانهای غیرجراحی نتوانسته باشند کاهش وزن یا کنترل بیماری را بهطور پایدار فراهم کنند.
وی درباره جراحی اسلیو معده توضیح داد: در این روش، حدود ۸۰ درصد از حجم معده برداشته میشود و معده به شکل یک لوله باریک درمیآید. در اسلیو، مسیر روده تغییری نمیکند، اما علاوه بر کاهش ظرفیت معده، تغییرات هورمونی مرتبط با اشتها و احساس سیری نیز به کاهش وزن کمک میکنند. این روش به دلیل سادهتر بودن از نظر تکنیک جراحی و نداشتن تغییر در مسیر روده، یکی از رایجترین جراحیهای چاقی در جهان است. البته مانند هر عمل جراحی دیگری، اسلیو نیز میتواند با عوارضی مانند خونریزی، نشت از محل منگنه یا در برخی بیماران تشدید رفلاکس معده همراه باشد.
باقری در ادامه درباره بایپس معده گفت: در این روش علاوه بر کوچکسازی معده، مسیر عبور غذا از بخشی از روده کوچک تغییر داده میشود. این تغییر علاوه بر محدود کردن حجم غذای مصرفی، باعث تغییرات هورمونی و متابولیک مؤثری میشود که به کاهش وزن و بهبود کنترل قند خون کمک میکند. بایپس معده بهویژه در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا رفلاکس شدید معده میتواند گزینه مناسبی باشد. در بسیاری از بیماران، این روش موجب کاهش چشمگیر نیاز به داروهای دیابت شده و در برخی موارد باعث فروکش بیماری میشود، هرچند این وضعیت لزوماً دائمی نیست و نیاز به پیگیری منظم دارد.
این جراح چاقی با تأکید بر اهمیت ارزیابی دقیق پیش از عمل تصریح کرد: بسیاری از بیماران تصور میکنند اسلیو و بایپس تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند، در حالی که انتخاب روش مناسب باید بر اساس عواملی مانند سن، شاخص توده بدنی، سابقه دیابت، بیماریهای گوارشی بهویژه رفلاکس، …
