به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: این گزارش، روایتی است از کلماتی که روی آجرهای مساجد نفس میکشند و زیباییشناسی مقاومتی که زیر سایه سنگین اشغال خلق میشود. این کلمات، تجسم فریادهای فروخورده نسلی هستند که از دل آوارها برخاستهاند تا روایتگر داستان پرغصه اما حماسی سرزمین خود باشند. دیوارهایی که شبانه با اسپریهای رنگ به حرف میآیند و صبحگاهان به روزنامهای سراسری برای عابران خسته اما امیدوار بدل میشوند. اینجا معماری و واژه درهم میآمیزند تا تاریخ را نه با جوهر بر کاغذ، که با رنگ بر سیمان حک کنند.
در تاریخ مبارزات ضداستعماری، استفاده از فضای شهری برای انتقال پیام، سنتی دیرینه است. اما در جغرافیای فلسطین، این پدیده ابعاد متفاوتی به خود گرفته است. در شرایطی که رسانههای جریان اصلی تحت نفوذ و چیرگی متحدان غربی و آمریکایی رژیم اشغالگر قرار دارند و هرگونه صدای مخالف با برچسبهای امنیتی خفه میشود، جوانان فلسطینی دیوارهای مساجد را بهعنوان تریبونی برای شکستن این محاصره رسانهای برگزیدهاند. مسجد، بهعنوان کانون تجمع روزانه و قلب تپنده محلات فلسطینی، بهترین بوم برای خلق این رسانه جایگزین است.
در روزگاری که امپراتوریهای رسانهای تلاش میکنند جای جلاد و قربانی را عوض کنند، معماری بومی به کمک حقیقت میآید. دیوارنوشتهها یا همان گرافیتیها در اینجا کارکردی چندگانه و حیاتی دارند: آنها همزمان اخبار عملیاتها را مخابره میکنند، برای شهدای محله مرثیه میسرایند، به مردم خسته امید میبخشند و خطوط قرمز اشغالگران را به سخره میگیرند. این دیوارها، روزنامه دیواری ملتی هستند که چاپخانههایشان مدام بمباران و فرستندههای رادیوییشان زیر شنی تانکها له میشود. اینجا، هر آجر بخشی از یک ماشین چاپ بزرگ است که با دستهای پنهان جوانان در تاریکی شب به کار میافتد تا صبح فردا، تیترهای مقاومت را پیش چشم جهانیان قرار دهد.
وقتی دیوار، شعر میخواند
آنچه دیوارنوشتههای مساجد فلسطین را از یک کنش سیاسی صرف به پدیدهای فرهنگی و هنری ارتقا میدهد، فرم ادبی و زیباییشناختی آنهاست. این نوشتهها دیگر تنها شعارهای تند و تیز و شتابزده نیستند؛ بلکه بهمرور زمان با ادبیات کلاسیک عرب، شعر مقاومت و هنر اصیل خوشنویسی پیوند خوردهاند. انگار که روح درام و تئاتر …
