تعداد استارلینک‌ها در مدار زمین از ۱۰۹۰۰ دستگاه گذشت

به گزارش آفتاب نیوز،

به نقل از زومیت، نخستین هواپیمای ایرباس A۳۲۰neo متعلق به ناوگان هوایی لوفتهانزا از فرانکفورت به پرواز درآمد تا مسافران بتوانند برای اولین‌بار در طول سفر، از اینترنت پرسرعت ماهواره‌ای برای بازی یا کار‌های اداری خود استفاده کنند. این اقدام بخشی از برنامه‌ی نوسازی ناوگان لوفتهانزا محسوب می‌شود که با همکاری سرویس استارلینک اسپیس‌ایکس انجام شده است.

به گزارش رویترز، سرویس جدید بخشی از سرمایه‌گذاری میلیاردی برای بهبود تجهیزات کابین و خدمات مسافرتی است. بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، تا پایان سال جاری میلادی ۱۰ فروند هواپیمای دیگر به این سیستم مجهز می‌شوند و کل ناوگان ۸۵۰ فروندی گروه لوفتهانزا تا سال ۲۰۲۹ به اینترنت پرسرعت مجهز خواهند شد.

ینس ریتر، مدیرعامل لوفتهانزا، می‌گوید: «راه‌اندازی این سرویس، گام مهم دیگری در مسیر مدرن‌سازی لوفت‌هانزا است. وجود اینترنت باکیفیت در آینده به یکی از معیار‌های اصلی مسافران برای انتخاب خطوط هوایی در پرواز‌های طولانی تبدیل خواهد شد و این سرمایه‌گذاری اجتناب‌ناپذیر بود.»

استفاده از این خدمات برای اعضای برنامه‌ی وفاداری لوفتهانزا رایگان خواهد بود و طبق اعلام مدیریت، این دسترسی بدون هزینه به‌صورت دائمی برنامه‌ریزی شده است. استفاده از اینترنت پرسرعت در کابین هواپیما چالش‌هایی مانند افزایش سر و صدا را به همراه دارد؛ به همین دلیل قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای استفاده از هدفون و ممنوعیت صحبت با صدای بلند در طول پرواز‌های لوفتهانزا وضع شده است.

نصب تجهیزات استارلینک بسته به ابعاد ناوگان، صد‌ها میلیون دلار هزینه دارد و سالانه ده‌ها میلیون دلار کارمزد خدمات به آن اضافه می‌شود. اسپیس‌ایکس با تکیه بر ۱۳ هزار ماهواره‌ی خود در مدار پایین زمین (LEO) که در ارتفاع ۱۶۰ تا ۲ هزار کیلومتری قرار دارند، سرعت بسیار بالاتری را نسبت‌به ماهواره‌های سنتی در مدار ۳۶ هزار کیلومتری ارائه می‌دهد و تاکنون قرارداد تجهیز بیش از ۷ هزار فروند هواپیما را در سراسر جهان امضا کرده است.

به گزارش سیتنا به نقل از آسوشیتدپرس، شرکت امنیت سایبری آتالانتا ابزار «آرگو» را معرفی کرده است؛ سامانه‌ای مبتنی بر ترکیب هوش مصنوعی و روش‌های ریاضی پیشرفته که با هدف شناسایی جامع‌تر آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزارها و سامانه‌های متصل به اینترنت توسعه یافته است.

این فناوری در پی حمله سایبری سال ۲۰۲۲ به شبکه ارتباطات ماهواره‌ای ویاست مورد توجه قرار گرفته است. در جریان آن حمله که همزمان با آغاز جنگ روسیه علیه اوکراین رخ داد، هزاران مودم ماهواره‌ای در اوکراین و بخش‌هایی از اروپا از کار افتادند و ارتباطات را مختل کردند.

آتالانتا اعلام کرده فناوری به‌کاررفته در «آرگو» برای تقویت امنیت شبکه ماهواره‌ای ویاست نیز استفاده شده و به این شرکت کمک کرده است تا مقاومت زیرساخت ارتباطی خود در برابر حملات احتمالی آینده را ارزیابی و تقویت کند.

نکته مهم این فناوری، استفاده از رویکردی موسوم به «درک نرم‌افزار» است که با ترکیب مدل‌های ریاضی و هوش مصنوعی تلاش می‌کند رفتار و آسیب‌پذیری‌های سامانه‌های نرم‌افزاری را به شکلی عمیق‌تر بررسی کند.

به گفته کارشناسان، چنین ابزارهایی می‌توانند در آینده علاوه بر شبکه‌های ماهواره‌ای، برای حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی مانند شبکه‌های انرژی، سامانه‌های آب و فاضلاب و دیگر تجهیزات متصل به اینترنت مورد استفاده قرار گیرند.

فناوری آتالانتا همچنین در پروژه «ماموریت جنسیس» وزارت انرژی آمریکا برای توسعه سامانه‌های خودکار مرتبط با راکتورهای هسته‌ای به کار گرفته شده است. کارشناسان آزمایشگاه ملی آیداهو معتقدند ابزارهایی از این نوع ممکن است در آینده به بخشی از فرایند استاندارد توسعه و ارزیابی سامانه‌های حساس تبدیل شوند.

این تحول نشان می‌دهد که با افزایش وابستگی ارتباطات، ماهواره‌ها و زیرساخت‌های حیاتی به نرم‌افزار، استفاده از هوش مصنوعی برای شناسایی آسیب‌پذیری‌ها پیش از بهره‌برداری مهاجمان می‌تواند به یکی از محورهای اصلی امنیت سایبری تبدیل شود.

انتهای پیام

به گزارش سیتنا، اکنون ناسا مجموعه‌ای از تصاویر ثبت‌شده توسط «مدارگرد شناسایی ماه» (LRO) در روزهای ۱۱ و ۱۲ اوت را منتشر کرده است که دهانه برخوردی جدیدی را روی ماه نشان می‌دهد؛ دهانه‌ای که توسط این موشک سرگردان ایجاد شده است.

برای ثبت این تصاویر، مهندسان ناسا مجبور شدند فضاپیما را به پهلو کج کنند تا دوربین‌های آن هنگام عبور از ارتفاع ۶۰ مایلی (حدود ۹۶ کیلومتری) بالای دهانه، رو به پایین قرار گیرند. به‌طور مشخص، آن‌ها از «دوربین با زاویه دید باریک» (NAC) در LRO استفاده کردند که قادر است جزئیات سطح ماه را تا ابعاد کوچکِ سه فوت (حدود یک متر) تشخیص دهد.

این کار ساده‌ای نبود، زیرا فضاپیما هر دو ساعت یک‌بار با سرعت یک مایل در ثانیه (حدود ۱.۶ کیلومتر در ثانیه) از قطبی به قطب دیگر ماه پرواز می‌کرد، در حالی که خودِ ماه نیز در زیر آن حول محور خود می‌چرخید. ناسا باید منتظر هم‌راستا شدن LRO با محل برخورد می‌ماند که این فرایند شش روز به طول انجامید. با این حال، این آژانس فضایی عکس‌های «قبل و بعد» را منتشر کرد که می‌توانید آن‌ها را در وب‌سایت رسمی مشاهده کنید.

در همین حال، تصاویر بالا محل برخورد را از زوایای مختلف نشان می‌دهند. رگه‌های تیره‌تری که از دهانه به بیرون امتداد یافته‌اند، از مواد قدیمی‌ترِ نزدیک به سطح تشکیل شده‌اند؛ یعنی غبار و سنگ‌هایی که رنگ و ترکیباتشان در اثر سال‌ها قرار گرفتن در معرض بادهای خورشیدی و پرتوهای کیهانی تغییر کرده است. مواد روشن‌تری که در نزدیکی لبه دهانه دیده می‌شوند، از لایه‌های عمیق‌ترِ زیر سطح ماه آمده‌اند.

«بیل گری»، اخترشناس مستقل، نخستین کسی بود که در ماه آوریل توجه‌ها را به وجود موشکی در مسیر برخورد با ماه جلب کرد. او با استفاده از نرم‌افزار محاسبه مدار، زمان و مکان دقیق برخورد موشک را تعیین کرد. گری و همکارانش همچنین با استفاده از یک شبیه‌ساز فیزیکی به تحلیل داده‌ها پرداختند و پیش‌بینی کردند که مرحله فوقانی موشک تأثیر چندان بزرگی بر جای نخواهد گذاشت. این موشک ۳۹ فوت (حدود ۱۲ متر) طول، ۱۳ فوت (حدود ۴ متر) عرض و حدود ۴۰۰۰ کیلوگرم وزن داشت. موشک با سرعت ۵۴۰۰ مایل بر ساعت (حدود ۸۷۰۰ کیلومتر بر ساعت) به ماه برخورد کرد و بر اساس محاسبات ناسا، دهانه‌ای به عرض ۶۰ فوت (حدود ۱۸ متر) و عمق ۱۲ فوت (حدود ۳.۶ متر) ایجاد کرد.

موشک فالکون ۹ که در این حادثه دخیل بود، مربوط به مأموریت «بلو گوست» (Blue Ghost) در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۵ بود که دو کاوشگر فرودگر ماه را به مدار حمل می‌کرد. این فضاپیما بخش عمده سوخت خود را صرف رساندن کاوشگرهای فرودگر به مدار مورد نظر کرد و به همین دلیل نتوانست به زمین بازگردد؛ در عوض، تحت تأثیر گرانش و فعالیت‌های خورشیدی، به سمت ماه کشیده شد.

انتهای پیام

گزارش از حمزه فاتح