خبرگزاری مهر - گروه استانها- کوثر یاوری: در امتداد صخرههای ستبر و لابهلای جنگلهای انبوه بلوط و بنه در دامنههای زاگرس کرمانشاه، رویشگاهی بکر برای یکی از سخاوتمندانهترین هدایای طبیعت نهفته است. درختچهای خودرو و مقاوم که بومیان منطقه آن را با نامهای دلنشین «بلالوک» یا «برالو» میشناسند. این گونه گیاهی که در متون رسمی از آن به عنوان آلبالوی وحشی یاد میشود، تنها یک میوه جنگلی ساده نیست؛ بلکه نمادی از استقامت طبیعت کوهستان و بخشی جداییناپذیر از هویت، فرهنگ و طب سنتی مردمان غرب کشور به شمار میرود.
یاقوتهای ریز و درخشان بلالوک، در دل شرایط سخت و خاکهای کمعمق صخرهای قد میکشند و عصارهای از شادابی و طراوت کوهستان را در خود جای میدهند. این گیاه در کنار ارزشهای بیبدیل زیستمحیطی و نقش مهمی که در حفظ تنوع زیستی زاگرس ایفا میکند، از پتانسیلهای پنهان اقتصادی و خوراکی فراوانی برخوردار است. در روزگاری که توجه به گیاهان دارویی و محصولات ارگانیک در سطح جهان رو به افزایش است، بلالوک میتواند با یک برنامهریزی اصولی، از یک میوه خودروی کوهستانی به یک محصول استراتژیک برای تقویت اقتصاد جوامع محلی تبدیل شود.
با این وجود، تداوم حیات این ذخیره ارزشمند ژنتیکی در گرو شناخت دقیق، بهرهبرداری ضابطهمند و حفاظت از رویشگاههای طبیعی آن است. تلفیق دانش بومی گذشتگان با یافتههای علمی امروز، نهتنها پرده از خواص شگفتانگیز دارویی این گیاه برمیدارد، بلکه مسیر را برای توسعه پایدار، اشتغالزایی روستایی و جلوگیری از انقراض این گونه اصیل کرمانشاهی هموار میسازد.
رویشگاههای صخرهای؛ پناهگاه درختچه شفابخش
بهزاد رستمی، رئیس امور مراتع ادارهکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان کرمانشاه در گفتگو با خبرنگار مهر، با تشریح ویژگیهای گیاهشناسی این گونه بومی، اظهار کرد: بلالوک یا همان آلبالوی وحشی که با نام علمی (Prunus incana) شناخته میشود، درختچهای است که ارتفاع آن نهایتاً به دو متر میرسد. این گیاه ترجیح میدهد در مناطق سنگلاخی و صخرهای زاگرس که خاک کمعمقی دارند، رشد کند و جالب اینجاست که گاهی در میان جنگلهای انبوه، از درختان تنومند بلوط و بنه به عنوان تکیهگاهی برای بالندگی خود استفاده میکند.
وی افزود: شکوفههای این درختچه در اواخر بهار …
