به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: اقتصاد کشور برای عبور از محدودیتهای ایجادشده، نیازمند بازنگری سریع در سازوکارهای تامین کالا، گسترش و متنوعسازی مبادی وارداتی و استفاده حداکثری از ظرفیت کشورهای همسایه است. وابستگی بخش قابل توجهی از تجارت خارجی به مسیرهایی که تحت تاثیر فشارهای سیاسی و امنیتی قرار دارند، موجب افزایش هزینههای تجاری و در برخی موارد کند شدن روند ورود کالاهای مورد نیاز کشور شده است. از این رو، راهکار پایدار صرفا انتقال تجارت از یک مسیر به مسیر دیگر نیست، بلکه باید شبکهای متنوع و انعطافپذیر از کریدورهای زمینی، ریلی و دریایی ایجاد شود تا بروز اختلال در هر یک از مسیرها، روند تامین کالاهای اساسی و مورد نیاز کشور را با وقفه جدی مواجه نکند.
نخستین اقدام فوری باید انتقال بخش اصلی تامین کالاهای اساسی، دارو و مواد اولیه ضروری از مسیرهای جایگزین باشد. کشورهای آسیای مرکزی، افغانستان، پاکستان و مسیرهای متصل به روسیه و قفقاز ظرفیت مناسبی برای این کار دارند. تاجیکستان نیز در سالهای اخیر همکاری قابل قبولی با ایران داشته است. ترکمنستان نیز به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، یکی از مهمترین حلقههای اتصال ایران به آسیای مرکزی محسوب میشود. همچنین افغانستان نیز در صورت فعال شدن سازوکارهای پایدار تجاری و حملونقل، امکان ایفای نقش در تجارت زمینی ایران با شرق را دارد. بنابراین مسئله اصلی، صرفا وجود مرز یا جاده نیست.
شبکهای که قرار است جایگزین مسیرهای آسیبپذیر شود باید از انبار، کامیون، واگن، پایانه مرزی، بیمه، خدمات بانکی و سازوکار تسویه برخوردار باشد. طبعا اگر این اجزا همزمان فعال نشوند، افزایش تعداد گذرگاهها الزاما به افزایش ظرفیت واقعی تجارت منجر نمیشود. بنابراین دولت باید برای کالاهای اساسی و دارو، مسیرهای مشخص و اولویتدار تعریف کند و برای آنها مجوزهای گمرکی سریع، ظرفیت حمل تضمینشده و ذخایر احتیاطی در نقاط مرزی در نظر بگیرد. در شمال کشور، دریای خزر و شبکه ارتباطی ایران با روسیه و کشورهای پیرامونی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. …
