خبرگزاری مهر- گروه دین، حوزه و اندیشه- عصمت علی آبادی : جشن میلاد پیامبر اکرم(ص) تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه فرصتی است برای بازنگری در پیوند میان ادعای محبت و عمل به سیره ایشان؛ چرا که حقیقتِ عشق به پیامبر، در گرو تبدیل کردن آموزههای ایشان به سبک زندگی و رفتاری در میان مردم است. اگر بخواهیم از میان انبوهِ شعارها، به حقیقتِ پیروی برسیم و وظایف واقعی خود را در قبال این منبع عظیم هدایت بازشناسی کنیم، باید با نگاهی تحلیلی به زندگی ایشان بنگریم تا دریابیم که پیامبر(ص) چگونه میتوانند برای امروز ما نیز مشعل روشنگری باشند. در این گفتگو، ابعاد مختلف این موضوع را از نگاه حجتالاسلام رضا غلامی قائم مقام بنیاد هدایت دنبال میکنیم.
وحدت مسلمانان چه جایگاهی در سیره پیامبر اکرم(ص) دارد و ولادت ایشان چگونه میتواند زمینهساز همدلی میان مسلمانان باشد؟
سیره پیامبر اکرم(ص) بر پایه اصل «وحدت» و «جمعیتگرایی» استوار است. ایشان نه تنها برای یک قبیله یا یک گروه خاص، بلکه برای تمامی بشریت مبعوث شدند. از نخستین روزهای دعوت در مکه تا تدوین نظام سیاسی در مدینه، همواره تلاش ایشان بر این بود که تفرقهها را از میان بردارد و بستری برای همزیستی مسالمتآمیز فراهم کند.
یکی از برجستهترین تجلیات این وحدت، پیماننامه مدینه است. پیامبر(ص) با تدوین این منشور، فراتر از مرزهای مذهبی، میان پیروان ادیان مختلف و قبایل متفرقه توافق ایجاد کردند. این نشان میدهد که هدف ایشان ایجاد یک نظم اجتماعی مبتنی بر عدالت و حقوق متقابل بود که زیربنای وحدت در میان پیروان دین است.
در مواجهه با اختلافات داخلی، پیامبر(ص) همواره نقش میانجی و مصلح را ایفا میکردند. ایشان هرگز از قدرت برای تحمیل دیدگاه خود بر گروههای مختلف استفاده نکردند، بلکه با استفاده از حکمت و مدارا، تلاش میکردند تا نقاط مشترک را برجسته کرده و از ترویج نفرت و کینهتوزی جلوگیری کنند.
مناسبت ولادت پیامبر(ص) به دلیل ماهیت جهانی و فراتر از مرزهای ملی و مذهبی، میتواند نقطه عطفی برای تجدید پیمان وحدت باشد. این روز، یادآور آمدن انسانی است که هدف اصلیاش نجات بشریت از تاریکیها و پراکندگیها بود. لذا، تمرکز بر جنبههای جهانشمول سیره ایشان، میتواند ذهنیتهای محدودکننده را به چالش بکشد. …
