خبرگزاربی مهر، گروه استان ها- هما اکبری: در روزهای منتهی به پایان ماه صفر، بافت کهن روستای ماشک تهرانچی رنگ و بویی دیگر به خود میگیرد؛ کوچه پس کوچههای این روستای تاریخی در آستانه اشرفیه، با نصب پرچم های سیاه و سبز، فضایی معنوی و ملکوتی پیدا میکند و صدای ذکر یا حسین(ع) و یا رضا(ع) زائران، جایگزین سکوت همیشگی میشود.
بقعه امامزاده آقا سیداحمد یمنی، که خود یادگاری از اعصار گذشته است، در این ایام قلب تپنده روستاست؛ جایی که ارادت، همبستگی و ایثار در هم تنیده میشوند.
اهالی ماشک تهرانچی، آیین سنتی «علم واچینی» را میراثی گرانبها از گذشتگان خود میدانند و بر این باورند که تداوم این رسم کهن، نه تنها هویت آنها را حفظ کرده، بلکه برکت و آرامش را به زندگی و معیشتشان هدیه داده است.
آنها معتقدند این آیین، تنها یک مراسم مذهبی نیست؛ بلکه نمایش زندهای از فرهنگ، ایمان و همدلی است که در طول دو قرن، از سینهای به سینهای دیگر منتقل شده و امروز، نسل جوان نیز با شور و شوقی وصفناپذیر، آن را پاس میدارند.
نیمقرن نذری «میرعباسی»؛ پیرغلامی که خستگی نمیشناسد
در میان هیاهوی آماده سازی برای میزبانی زائران، چهرهای آشنا بیش از همه میدرخشد؛ سید محمود میرعباسی، پیرغلام ۸۴ ساله روستا، که نیمقرن از عمر پربرکت خود را وقف طبخ و توزیع نذری در این ایام کرده است.
او که در میان اهالی به «پیرِ نذریها» شهرت دارد، با کولهباری از خاطرات، در گفتگویی با خبرنگار مهر، از روزهایی گفت که جوان بود و نخستین دیگ نذری را بر آتش نهاد و امروز، با وجود کهولت سن، همچنان پای کار ایستاده است.
میرعباسی اظهار کرد: در تمام این ۵۰ سال، هیچگاه پرچم خدمت را زمین نگذاشتهام. از همان روز اول که دستبهکار شدم، با خود عهد کردم که تا جان در بدن دارم، از سفره اهلبیت(ع) کم نگذارم. این کار برای من فقط یک عادت یا رسوم کهن نیست؛ یک وظیفه است، یک معامله پرسود با خداوند که سودش را در همین دنیا هم میبینم.
وی با اشاره به برکات فراوانی که در سایه این خدمت نصیبش شده است، افزود: هر چه امروز دارم، مزرعهای که گسترش یافته، خانوادهای که در آرامش است و دلهایی که به من محبت دارند، همه و همه عنایت اهلبیت(ع) به همین نذریهای ساده است. من نهتنها خودم را وقف این …
