خبرگزاری مهر، گروه بینالملل - احسان موحدیان: تحولات سیاسی هفتههای اخیر ارمنستان، نشان میدهد «نیکول پاشینیان» نخستوزیر ارمنستان پس از تثبیت موقعیت و پیروزی در انتخابات پارلمانی این کشور، وارد مرحلهای جدید و بسیار تهاجمیتر از پروژه سیاسی خود شده است؛ مرحلهای که در آن سرکوب مخالفان داخلی، بازآرایی دستگاه امنیتی و دیپلماسی، حل سریع پرونده انکلاوها(روستاهایی در درون ارمنستان که باکو نسبت به آنها ادعای ارضی دارد)، تغییر قانون اساسی و نزدیکی بیشتر به غرب همزمان دنبال میشوند.
مهمترین تحول اخیر، بازداشت «روبرت کوچاریان» رئیسجمهور پیشین ارمنستان، و پسرش سدراک کوچاریان و آغاز اقدامات قضایی علیه شماری دیگر از چهرههای سیاسی و اقتصادی روس گرای این کشور است. کمیته مبارزه با فساد ارمنستان اعلام کرده که پرونده شامل اتهامات مربوط به سوءاستفاده از اختیارات، رشوه و پولشویی است و همزمان نام سرژ سرکیسیان و چند مقام سابق دیگر نیز در تحقیقات مطرح شده است.
از نظر حقوقی، این اتهامات باید در دادگاه بررسی شوند و نمیتوان بدون حکم قطعی آنها را اثباتشده دانست. اما از نظر سیاسی، زمانبندی این اقدامات بسیار معنادار است: پاشینیان در شرایطی به سراغ مهمترین چهرههای جمهوری سابق رفته که همزمان در حال اجرای تغییرات عمیق در سیاست خارجی و ساختار قدرت ارمنستان است.
بازداشت کوچاریان؛ پایان جمهوری سابق؟
کوچاریان صرفاً یک رئیسجمهور سابق نیست. او نماد بخش مهمی از ساختار سیاسی و امنیتی ارمنستان پیش از انقلاب مخملی ۲۰۱۸ و یکی از مهمترین چهرههای مخالف پاشینیان است که در رقابت های انتخاباتی پارلمانی اخیر به شدت به سیاست های غربگرایانه پاشینیان حمله کرد و در مورد تبعات آنها هشدار داد.
همین مسئله باعث شده بازداشت او و پروندههای جدید علیه سرژ سرکیسیان و دیگر چهرههای قدیمی، فراتر از یک پرونده فساد دیده شود. پاشینیان عملاً در حال تضعیف آن شبکه سیاسی است که میتواند در برابر تغییر مسیر راهبردی او مقاومت کند. این نکته زمانی مهمتر میشود که بدانیم پاشینیان در پارلمان با لحنی بیسابقه علیه رهبران سابق و حتی رهبر اعظم کلیسای حواری ارمنی صحبت کرد و حتی گفت رهبران مخالف باید به زندان بروند. رسانههای ارمنی نیز از افزایش تنش میان پاشینیان و جریان کوچاریان …
