خبرگزاری مهر، گروه دین، حوزه و اندیشه، سیده فاطمه سادات کیایی؛ تقریبا ۲ هفته پیش بود که خبر اعدام ۲ تن از عاملین قتل ماموران نیروی انتظامی در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی سر و صدای زیادی به پا کرد. تصاویری که از قتل ماموران به دست تعدادی جوان در این روزها رقم خورد، خشونت عریانی بود که بخشی از جامعه به آن مبتلاست و متاسفانه وجوهی از آن در اتفاقات ۲ روز خونین دی ماه نمایان شد. تعدادی از هنرمندان، فعالین فضای مجازی و حتی جامعه شناسان با هشتگ های «نه به اعدام» بدون هیچ اشاره ای به دلیل این محاکمه واکنش خود را نسبت به این اتفاق نشان دادند.
هر آنچه طی ۲ روز در کشور رقم خورد، فارغ از ابعاد امنیتی نظامی، زوایایی پنهان و نادیده ای داشت که می طلبید جامعه علمی کشور با واکاوی ابعاد آن همچون طبیبی دلسوز چرایی و چگونگی آن را بررسی کنند و از تریبون های در اختیار راه های برون رفت از شرایط را در قاموس نگاهی روانکاوانه و جامعه شناسانه به گوش مردم و مسئولان نظام برسانند. اما نه تنها این مهم اتفاق افتاد نیفتاد بلکه مصلحین و بدنه علمی و علوم انسانی کشور ترجیح دادند ماجرا را با بازنشر یک استوری «نه به اعدام» آنچنان تقلیل دهند که در زمره بلاگرها و برخی فوتبالیست و چهره های مشهور موضع گیری سطحی را به نمایش بگذارند. آنچه که توقع می رفت با ریشه شناسی به موضوع خشم در جامعه، چگونگی تولید این خشم در روزهای خونین دی و یا حتی بحث علمی در خصوص احکام قضائی محاربین به مباحثه گذاشته شود، شکل گیری رفتاری «رسانه زده» آنهم از سوی مراجع علمی را در پی داشت و بسیاری معطوف به این مهم کرد که رسالت بدنه علمی ما در این برهه حساس چیست؟
اتفاق ناگواری که در شهادت ۲ تن از ماموران نیروی انتظامی رقم خورد، نه فقط یک خشم بروز یافته از نسلی بود که بعضا هنوز در پیچ و خم های زندگی و کار و فعالیت اجتماعی با ناهنجاری ها و بی عدالتی ها و معضلات جامعه دست و پنجه نرم نکرده، بلکه از سوی نسلی بود که سرپیچی از قاعده های عرفی و حقوقی و عصبان را یک ارزش تلقی می کند و متاثر از فضای رسانه ای حاکم بر فکر و ذهنش دست به اقدامی می زند که جان مجریان نظم و امنیت کشور را می گیرد.
مرجعیت دادن به نابهنجاری در طرفداری از قاتلین
هنوز یک سال از آن ۲ روز خونین نگذشته است که می توان تصاویر و فیلم های غمبار اتفاقی …
