خبرگزاری مهر، گروه استانها: جنگلهای هیرکانی از ارزشمندترین رویشگاههای طبیعی ایران و جهان به شمار میروند؛ جنگلهایی که میلیونها سال قدمت دارند و مجموعهای کمنظیر از گونههای گیاهی و جانوری را در خود جای دادهاند. در میان این تنوع زیستی، داغداغان یکی از گونههای ارزشمند و مقاوم این جنگلهاست که به دلیل توانایی رشد در شرایط سخت و نفوذ ریشههایش در شکاف سنگها، به «درخت صخرهشکن» شهرت یافته است.
در استان گلستان نیز ذخیرهگاه داغداغان بندرگز با وسعت حدود ۳۰.۶ هکتار، یکی از رویشگاههای ارزشمند این گونه محسوب میشود؛ عرصهای که علاوه بر داغداغان، گونههایی همچون ممرز، خرمندی، لرگ و توسکا را نیز در خود جای داده است.
در همین راستا و با توجه به اهمیت حفاظت از گونههای ارزشمند جنگلهای هیرکانی و ذخیرهگاه داغداغان بندرگز، با علیاصغر نکویی، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گلستان، به گفتوگو نشستیم که در ادامه مشروح این گفتوگو را میخوانید:
داغداغان چه جایگاهی در میان گونههای جنگلی هیرکانی دارد و چرا این درخت مورد توجه قرار گرفته است؟
جنگلهای هیرکانی یکی از ارزشمندترین رویشگاههای طبیعی کشور هستند و تنوع گونهای موجود در این جنگلها، یکی از مهمترین ویژگیهای آنها به شمار میرود. در این میان، هر گونه گیاهی نقش و جایگاه خاص خود را در ساختار اکولوژیکی جنگل دارد و داغداغان نیز از جمله گونههایی است که به دلیل ویژگیهای زیستی و توانایی سازگاری با شرایط مختلف محیطی، از اهمیت خاصی برخوردار است.
داغداغان درختی مقاوم و دیرزیست است که در برخی مناطق جنگلی شمال کشور به صورت پراکنده دیده میشود. ویژگی مهم این گونه، توانایی آن در رشد و استقرار در شرایط نسبتاً دشوار است. این درخت میتواند در شکاف سنگها و محیطهایی که شاید برای بسیاری از گونههای دیگر شرایط مناسبی برای رشد نباشد، ریشه بدواند و به حیات خود ادامه دهد.
همین ویژگی باعث شده است که داغداغان در فرهنگ عمومی و محلی با عنوان «درخت صخرهشکن» شناخته شود. ریشههای قدرتمند آن میتوانند وارد شکاف سنگها شوند و با توسعه ریشه، به مرور موجب گسترش شکافها و متلاشی شدن سنگ شوند. این ویژگی، تصویری روشن از سازگاری و قدرت طبیعت برای ادامه حیات در شرایط سخت ارائه میدهد.
پس …
