به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: قرارداد ۱۰۰ ساله استعمارگران آمریکایی در ونزوئلا، نه یک توافق تجاری که سندی بر کاپیتولاسیون نفتی است که هدفش تبدیل ثروتهای ملی یک ملت به ذخایر تضمینکننده امنیت انرژی غرب برای دهههای متمادی است. آمریکا با امضا و تحمیل این سند ننگین، دزدی دریایی کلاسیک را به مدیریت حقوقی منابع ارتقا داده است تا بدون شلیک حتی یک گلوله، رگهای حیاتی اقتصادی یک کشور را به مسلخ منافع خویش ببرد.
آنچه در ونزوئلا رخ داد، نمایش عریان استعمار فرانو است؛ جایی که امپراتوری، پس از شکست در تغییر دولتها، با نفوذ در لایههای حاکمیتی، قراردادهایی را دیکته میکند که در عمل، مالکیت ارضی را از ملتها سلب و به شرکتهای چندملیتی آمریکایی تفویض میکند. نفتدزدی سیستماتیک واشنگتن، نه یک اقدام اقتصادی، که یک اشغال نرم است؛ آمریکاییها با بزک حقوقی چپاول، ثروت آیندگان ونزوئلا را پیشفروش کردهاند تا هیمنه دلاری خود را بر ستونهای استخراج غیرقانونی نفت در ونزوئلا بنا کنند. قراردادهای یکطرفه با دولتهای تحت فشار، تاکتیک کهنه امپریالیسم است؛ کاخ سفید این بار در ونزوئلا، با استفاده از ابزار تحریم، راه را برای غارت قانونی هموار کرد تا نفت یک ملت را با قیمت اشغال به تاراج ببرد.
آمریکا، خود را مالک نفت ونزوئلا کرد
گزارشهای منتشرشده درباره توافق دولت آمریکا با ونزوئلا نشان میدهد واشنگتن مدلی فراتر از صدور مجوز یا لغو تحریمهای نفتی را در این کشور به اجرا میگذارد؛ مدلی که بر اساس آن، آمریکا میتواند بهصورت مستقیم در مالکیت یا توسعه میادین نفتی ونزوئلا مشارکت کند. این معنای با نزاکت دزدی نفت توسط آمریکا است. بر اساس گزارشی که آکسیوس منتشر کرده، دولت دونالد ترامپ در مذاکرات پیشرفته با مقامهای ونزوئلا درباره امکان بهدست آوردن سهم مستقیم در میادین نفتی این کشور توافق کرده است.
این گزارشها سپس از سوی رسانههایی از جمله رویترز، بلومبرگ و والاستریت ژورنال نیز مورد توجه قرار گرفته است. ونزوئلا دارای یکی از بزرگترین ذخایر نفتی اثباتشده جهان است و در گزارش مورد اشاره، از ۱۷ میدان نفتی مهم این کشور با مجموع حدود ۹۰ میلیارد بشکه ذخایر اثباتشده نام برده شده است. این رقم بیش از دو برابر ذخایر نفت اثباتشده ایالات متحده عنوان شده است. …
