به گزارش خبرنگار مهر، در میانه تابستان و زمانی که هنوز بخش بزرگی از کشور درگیر مصرف بالای برق برای سرمایش است، هشدار درباره زمستان و کمبود گاز شاید در نگاه اول زود هنگام به نظر آید؛ اما واقعیت این است که مسئله ناترازی انرژی محدود به یک فصل یا یک حامل انرژی نیست و آسیبهایی که در جنگ وارد شد، اهمیت این مسئله را دوچندان کرده است. از جهتی ظرفیت تولید گاز به عنوان مهمترین حامل انرژی کشور در جنگ کاهشی جدی داشته است.
تجربه زمستان گذشته، محدودیت گاز صنایع، فشار بر نیروگاهها و کاهش توان تولید در بخشهای مختلف نشان داد که هر اختلال در تأمین گاز، خیلی سریع به برق، تولید، اشتغال و در نهایت به معیشت خانوارها سرایت میکند.
براساس برآوردهای کارشناسی احتمال این میرود که ناترازی گاز در روزهای اوج سرما تا 350 میلیون مترمکعب خواهد رسید و آسیب وارد شده به بخشی از زیرساختهای انرژی توسط دشمن امریکایی-صهیونی، این نگرانی را نیز جدیتر کرده است. در چنین شرایطی، افزایش تولید هرچند ضروری است، اما نمیتواند در فاصله کوتاه باقی مانده تا فصل سرد، به تنهایی پاسخگوی شکاف عرضه و تقاضا باشد. درنتیجه پرسش اصلی آن است که وقتی نمیتوان در چند ماه صدها میلیون مترمکعب به تولید اضافه کرد، چرا بخشی از این گاز از دل هدر رفت مصرف، به خصوص تجهیزات فرسوده پس گرفته نشود؟
لزوما پرمصرفها ثروتمند نیستند
سالها این تصور ساده وجود داشته که خانوارهای پردرآمد، به دلیل خانههای بزرگتر، استخر، ویلا و امکانات رفاهی بیشتر، اصلیترین مصرفکنندگان گاز هستند و با افزایش قیمت برای پرمصرفها میتوان بخش مهمی از ناترازی را کنترل کرد. اما پژوهشها، تصویر سادهتری را که سالها تکرار شده است، به چالش میکشند.
بررسیهای انجامشده توسط مرکز پژوهشهای مجلس نشان میدهد تفاوت مصرف گاز میان دهکهای مختلف درآمدی آنقدر زیاد نیست که ناترازی صرفاً به خانوارهای مرفه تقلیل داده شود. حتی خانوارهای کم درآمد با دهک پایین به ازای هر مترمربع زیربنای خانه، گاز بیشتری نسبت به دهکهای برخوردار مصرف میکنند.
دلیل این وضعیت را باید در عایق بندی ساختمان و تجهیزات فرسوده جستوجو کرد. خانههای فرسوده، پنجرههای غیراستاندارد، نبود عایق حرارتی، موتورخانههای قدیمی و بخاریهای کم بازده باعث …
