به گزارش خبرنگار مهر،امروز نهم ربیع الاول سالروز آغاز امامت حضرت صاحب الزمان است. شناخت سیره و شیوه رفتاری حضرت امام مهدی (عج) بهعنوان آخرین ذخیره الهی و مصلح کل، از مهمترین ابعاد معرفت مهدوی در اندیشه اسلامی است.سیره در لغت و اصطلاح به معنای چگونگی رفتار، سبک زندگی و روش عملی انسان در عرصههای گوناگون فردی و اجتماعی است. تبیین سیره عملی و حکومتی آن حضرت، ترسیمکننده مدینه فاضلهای است که بشریت همواره در طول تاریخ آرزوی تحقق آن را در سر پرورانده است.
باور به ظهور مصلحی که جهان را پر از عدل و داد کند، نه یک مسئله عاطفیِ صرف، بلکه یک حقیقت متکی بر سنتهای الهی و وعدههای تخلفناپذیر قرآنی است؛ چنانکه خداوند در قرآن کریم میفرماید: «وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ» و «وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ». این آیات به روشنی بر پیروزی نهایی جبهه حق، کوتاهشدن دست ستمکاران و حاکمیت نهایی بندگان شایسته بر پهنه زمین دلالت دارند. بر این اساس، بررسی ابعاد مختلف سیره امام مهدی (عج) در قالب یک تحلیل جامع میتواند افقهای روشنی از ابعاد فردی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی، قضایی و علمی حکومت جهانی آن حضرت را پیش روی پژوهشگران و منتظران قرار دهد.
در بعد زندگی شخصی و سیره فردی، حضرت مهدی (عج) تجلی کامل زهد، پارسایی و دوری از هرگونه اشرافیگری و تجملپرستی است. روایات معصومان، شیوه زیست مادّی آن حضرت را همسان با پایینترین طبقات جامعه و مشابه سیره پیامبر اکرم (ص) و امیرالمؤمنین علی (ع) توصیف کردهاند. ایشان لباسی کمبها و درشتناک میپوشند، به غذایی ساده همچون نان جو بسنده میکنند و از تمام تشریفات دنیوی منزه هستند. این سادهزیستی بینظیر برای آن است که پیشوای الهی، خود را در سختی و محرومیت با مستمندان شریک بداند تا سنگینی فقر، فقیران جامعه را نیازارد. از نظر جایگاه سکونت نیز بر اساس احادیث، مسجد سهله بهعنوان مقر و محل زندگی شخصی آن حضرت یاد شده است که نشاندهنده پیوند ناگسستنی زندگی ایشان با عبادت و معنویت است.
از منظر سیره دینی و خلقی، وجود مبارک امام مهدی (عج) غرق در عظمت و جلال الهی است. …
