وی با اشاره به اهمیت باستانشناختی این محوطه که در سال ۱۳۸۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است، افزود: کاوشهای پیشین و مطالعات جاری در این تپه باستانی شواهد ارزشمندی از استقرار انسانی و الگوهای معماری دوره ماد را آشکار کرده است.
مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان همدان تصریح کرد: یکی از مهمترین یافتههای علمی در این محوطه کشف بقایای یک معبد مذهبی متعلق به دوره ماد است که بررسی شواهد سفالی و پلان معماری آن شباهتهای ساختاری بسیار زیادی را با محوطه باستانی نوشیجان نشان میدهد.
معصومعلیزاده با بیان اینکه معبد حاجیخان ابعاد بزرگتری نسبت به معبد نوشیجان دارد، گفت: براساس میزان پختگی، تکامل معماری و شواهد موجود احتمال میرود معبد کشفشده در فامنین نسبت به نوشیجان از قدمت تاریخی بیشتری برخوردار باشد که این موضوع فرضیههای جدیدی را در باستانشناسی دوران ماد پیشرو میگذارد.
وی به دیگر یافتههای این محوطه باستانی اشاره کرد و افزود: علاوه بر شناسایی خشتهای مادی و محوطه استقراری این دوره بقایای یک کوره سفالگری متعلق به دوره سلجوقی به همراه شواهدی از فعالیتهای کارگاهی آهنگری در پیرامون آن کشف شده که نشاندهنده پویایی و اهمیت زیستی این محوطه در دورههای مختلف تاریخی است.
مدیرکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان همدان با تاکید بر جایگاه علمی این کشفیات به عنوان الگویی شاخص از معماری مذهبی ایران باستان، خاطرنشان کرد: این محوطه یکی از مهمترین عرصههای پژوهشی برای شناخت آیینها، فرهنگ و معماری دوره ماد در غرب کشور به شمار میرود.
وی یادآور شد: فصل نخست کاوشهای باستانشناسی در محوطه حاجیخان در سال ۱۳۹۵ انجام شد و در فصل دوم تمرکز تیم باستانشناسی بر کاوش در پشته مجاور معبد است که احتمال میرود استقرارگاهی مسکونی متعلق به دوره ماد باشد.
معصومعلیزاده در پایان اظهار کرد: این فصل از کاوشها به سرپرستی دکتر «اسماعیل همتی ازندریانی» عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلیسینای همدان در حال اجرا است و انتظار میرود نتایج نهایی آن اطلاعات ارزشمندی را درباره ساختارهای استقراری، معیشتی و مذهبی مادها در اختیار جامعه علمی کشور قرار دهد. کد مطلب 6909653
