«پالب گاش» خبرنگار علمی بی بی سی در این باره نوشته است: هیچ یک از فضاپیماهایی که دور ماه مدار می زنند در موقعیتی نبودند که بتوانند این برخورد را به طور زنده ثبت کنند. بنابراین نخستین کاری که محققان باید انجام دهند مقایسه عکس های قبل و بعد از سطح ماه در نقطه مورد نظر است. برنامه ریزی و انجام این فرایند مدتی طول می کشد.
مدارگر «دانوری» کره جنوبی بهترین فرصت برای ثبت تصویر دارد که قبل از رویداد از نزدیکی محل برخود گذر کردها ست. اما تیم این مدارگر اعلام کرده اند هرگونه تصویر جدیدی پس از تکمیل تحقیقات موسسات منتشر می شود وتاریخ دقیقی برای آن اعلام نکرده اند.
مداگرد شناسایی ناسا طی روزهای آینده در موقعیتی برای عکاسی از محل مذکور قرار می گیرد. در این میان تلسکوپ هایی در آمریکا که در آنجا هنوز هوا تاریک است، بهترین فرصت برای ثبت ابر غبار دارند اما تبدیل ردیابی های خام به عکس های تایید شده و تمیز معمولا چند ساعت و حتی چند روز طول می کشد زیرا محققان صحت داده ها را می سنجند.
«بنجامین فرناندو» از «آزمایشگاه ملی لوس آلاموس» در ایالت نیومکزیکو در این باره گفته بود: ممکن است افرادی که تلسکوپ دارند بتوانند انبوه گرد و خاکی که از این برخورد ایجاد می شود را ببینند. هنوز مشخص نیست درخشش این رویداد تا چه حد است. همین امر یکی از دلایلی است که محققان مشتاق بررسی اش هستند.
محققان که تصور می کنند تمام سوخت موشک مصرف شده، وزن آن را حدود چهار هزار کیلوگرم تخمین می زنند. انتظار می رود بوستر مذکور به نیمکره شمالی ماه و در نزدیکی دهانه انیشتین با سرعت ۸۹۶۰ کیلومتر برساعت برخورد کرده باشد.
«جمیل راسل» سخنگوی ناسا در بیانیه ای اعلام کرد: هیچ خطری برای زمین وجود ندارد. ناسا به ردیابی بوستر برای مقاصد آموزشی و همچنین مشاهده منطقه برخورد برای مقاصد علمی، ادامه می دهد.
این موشک فالکون ۹ ژانویه سال گذشته میلادی به فضا پرتاب شد تا دو لندر ماه را به فضا ببرد. بوستر به زمین بازگشت اما بخش بالایی موشک در فضا ماند تا لندرها را به جلو براند. کد مطلب 6908642 شیوا سعیدی
