خبرگزاری مهر- گروه استانها- مهدی بخشی سورکی: کربلا امروز میزبان بزرگترین اجتماع عاشقان تاریخ است، میلیونها زائر که از روزها پیش، قدم در مسیر نجف تا کربلا گذاشتند، اکنون در چهلمین روز شهادت حضرت اباعبدالله الحسین(ع)، خود را به حرمهای مطهر رساندهاند، جایی که زبان از توصیف شکوه این حماسه انسانی و معنوی قاصر است و تنها باید آن را زندگی کرد.
اربعین دوباره از راه رسید، روزی که کربلا دیگر تنها نام یک شهر نیست، بلکه قبله دلهایی است که از چهار گوشه عالم، بیقرار دیدار فرزند فاطمه(س) شدهاند.
از نخستین ساعات بامداد، موج جمعیت در میانالحرمین چنان درهم تنیده است که گویی تمام جادههای زمین، مقصدی جز این نقطه ندارند، جایی که میلیونها انسان، بیهیچ قرار و وعدهای، تنها با ندای «لبیک یا حسین» گرد هم آمدهاند.
این روزها اگر از فراز آسمان به عراق بنگری، راهی روشن از نور خواهی دید، مسیری که از نجف آغاز میشود، از کنار نخلستانها، روستاها و شهرهای کوچک میگذرد و در آغوش کربلا آرام میگیرد.
راهی نزدیک به ۸۰ کیلومتر که هزار و ۴۵۲ عمود، چون دانههای تسبیح، آن را تا حرم سیدالشهدا(ع) شمارهگذاری کردهاند؛ عمودهایی که هر کدام، شاهد اشک، دعا، خستگی، امید و دلدادگی میلیونها زائر بودهاند.
چند روز پیش، همین مسیر آرامآرام از زائرانی پر شد که با کولههایی سبک اما دلهایی سرشار از شوق، قدم در طریقالحسین گذاشتند. امروز اما دیگر جایی برای شمارش جمعیت نیست، رودهای انسانی از هر سو جاری شدهاند و دریاوار به سمت کربلا میخروشند.
اینجا دیگر ملیت معنا ندارد، پرچمها متفاوتاند اما مقصد یکی است، زبانها گوناگوناند اما ذکرها مشترک است و رنگها مختلفاند اما همه جامه عزای حسین(ع) بر تن دارند و در این مسیر، فاصلهها با کیلومتر سنجیده نمیشود و هر قدم، پیمانی دوباره با عاشوراست.
پیرمردی که عصا به دست آرامآرام پیش میرود، کودکی که دست در دست پدرش عمودها را یکییکی پشت سر میگذارد، مادری که نوزادش را بر دوش گرفته و جوانی که کفشهایش از فرط راه رفتن فرسوده شده است، همه در یک حقیقت مشترکاند، آمدهاند تا نام خود را در دفتر زائران حسین بن علی(ع) ثبت کنند.
از نجف تا کربلا، هیچکس احساس غربت نمیکند و …
