خبرگزاری مهر – گروه استان ها: پدیده حاشیهنشینی در سالهای اخیر به یکی از مشکلات جدی شهر کرمان تبدیل شده است و بر اساس اطلاعات شرکت بازآفرینی شهری ایران، حدود ۶ هزار هکتار از مساحت کرمان زیر بار حاشیهنشینی رفته که این رقم بالاترین مساحت در میان کل شهرهای کشور محسوب میشود.
جمعیت حاشیهنشین این استان طبق آخرین آمار منتشر شده حدود ۱۳۳ هزار و ۸۴۸ نفر و معادل ۴ درصد از جمعیت ۳ میلیون نفری آن برآورد شده است و فاصله میان وسعت جغرافیایی این سکونتگاهها و جمعیت ساکن در آنها نشاندهنده پراکندگی و گستردگی بیرویه این معضل است.
محلاتی نظیر اللهآباد، شیشهگری، شرفآباد، شهرک شهید همت و شهرک چهارده معصوم از جمله مناطق شناختهشده حاشیهنشین در شهر کرمان هستند که هر یک به درجات مختلف از نبود یا کمبود امکانات زیرساختی و عمرانی رنج میبرند.
علل شکلگیری و گسترش حاشیهنشینی در کرمان ریشه در عوامل متعددی دارد.
افزایش سریع شهرنشینی بدون همراهی رشد و توسعه شاخصهای اقتصادی و اجتماعی لازم، شهرها را با مشکلات و معضلات متعددی مواجه کرده است.
مهاجرتهای بیرویه از روستاها و شهرهای کوچک به کرمان، عمدتاً ناشی از کمبود فرصتهای شغلی، بیکاری گسترده و ضعف خدمات عمومی در مناطق مبدأ بوده است.
از سوی دیگر، ورود گسترده اتباع خارجی به بازار کار، به ویژه در حوزه ساختوساز، موجب حذف تدریجی کارگران ساختمانی بومی شده و بر دامنه مهاجرتهای دروناستانی افزوده است.
حاشیه شهر کانون مشکلات فرهنگی و اجتماعی شده است
پیامدهای این پدیده فراتر از مسائل ظاهری و زیرساختی است و مناطق حاشیهنشین به دلیل محرومیت از خدمات شهری، بستر مناسبی برای انواع آسیبها و مسائل اجتماعی فراهم میآورند.
جرم، فساد، اعتیاد و خشونت از جمله تبعاتی هستند که با گسترش این مناطق گره خوردهاند.
رها شدن حاشیه شهر میتواند آسایش و امنیت کل شهر را تحت تأثیر قرار دهد و افزون بر این، ساختوسازهای بیضابطه و تصرف اراضی دولتی در این مناطق، نظم شهری را مختل کرده و حقوق عامه را با خطر مواجه ساخته است.
ضرورت ساماندهی حاشیهنشینی در کرمان از چند جهت حیاتی است.
نخست، این معضل با گسترش روزافزون خود، نه تنها وضعیت ساکنان فعلی را ناامنتر میکند، بلکه توسعه پایدار شهر را با تهدید جدی روبهرو میسازد. …
