خبرگزاری مهر، گروه بین الملل: دونالد ترامپ در طول ماههای اخیر بارها و بارها ایران را به حملات گسترده و نابودی زیرساختهایش تهدید کرده، اما هر بار در آستانه عملیاتیسازی، با بهانهای عقبنشسته است.
این الگوی تکراری که در رسانهها به «تاکو» (TACO) معروف شده، ریشه در یک اشتباه راهبردی عمیق دارد: ترامپ و مشاورانش نتوانستهاند درک کنند که فرمول سنتیِ فشار روانی و تهدید، شاید در کشورهای وابسته به آمریکا کارساز باشد، اما در ایران، با مردمی که غرور ملی و آموزههای مقاومت را بخشی از هویت خود میدانند، نهتنها بیاثر است، بلکه نتیجهای معکوس به همراه دارد. البته به نظر میرسد برخی اظهارات مسئولان ایرانی هم در خطای محاسباتی آمریکاییها مؤثر بوده است.
تهدیدهای بیپایان
از آغاز جنگ آمریکا علیه ایران، دونالد ترامپ بارها ایران را به حملات ویرانگر تهدید کرده و سپس عقبنشسته است. او در ۲۱ مارس ۲۰۲۶ به ایران اولتیماتوم ۴۸ ساعته داد و تهدید کرد که نیروگاههای برق ایران را «یکی پس از دیگری نابود خواهد کرد»؛ اما دو روز بعد، مدعی «گفتوگوهای بسیار خوب و سازنده» شد و مهلت را تمدید کرد. در ۷ آوریل تهدید کرد «امشب تمدنی نابود خواهد شد» و باز هم عقبنشست. اوایل مرداد نیز از لغو یک حمله «بزرگتر از جنگ جهانی دوم» خبر داد و آن را به «توافق با ایران» نسبت داد. البته که او بهخوبی میداند عملیکردن تهدیدهایش با پاسخی ویرانگر از سوی ایران مواجه خواهد شد.
این الگوی «پینگپنگ تهدید و عقبنشینی» چنان تکرار شده که شبکه CNN ویدئویی از ۳۹ بار ادعای ترامپ درباره «نزدیکشدن صلح» منتشر کرده است. در حقیقت، میتوان گفت تحلیل بیشتر سخنان ترامپ «وقت تلفکردن است؛ یا بیمعنا هستند یا در ۲۴ ساعت آینده برمیگردند.»
تفاوت مردم ایران، نقطه کور محاسباتی واشنگتن
اشتباه راهبردی ترامپ در یک نقطه کور اساسی خلاصه میشود: او و مشاورانش نتوانستهاند تفاوت بنیادین جامعه ایران با کشورهای منطقه را درک کنند. در کشورهای عربیِ وابسته به آمریکا، تهدیدهای واشنگتن معمولاً به عقبنشینی یا سکوت میانجامد؛ اما در ایران، تهدید خارجی دقیقاً واکنشی معکوس ایجاد میکند.
یک روزنامهنگار انگلیسی در تحلیل خود تأکید کرده که «مردم ایران مقاومت را بخشی از هویت سیاسی خود میدانند.» …
