قیمت طلا امروز




 خبرگزاری مهر / ۱۴۰۵/۰۵/۱۰

رازهای پنهان در پس دردهای ناگهانی و اسپاسم عضلانی

اسپاسم عضلانی عارضه ای شایع است که می‌تواند فعالیت‌های روزمره را مختل کند.
 رازهای پنهان در پس دردهای ناگهانی و اسپاسم عضلانی

به گزارش خبرگزاری مهر، شاهین صالحی، متخصص پزشکی ورزشی، درباره علت گرفتگی و اسپاسم عضلانی گفت: گرفتگی عضلات می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد و نمی‌توان برای همه افراد یک علت مشخص و مشترک در نظر گرفت. به همین دلیل، در مواردی که این مشکل به صورت مکرر اتفاق می‌افتد، لازم است فرد از سوی پزشک مورد بررسی قرار گیرد تا علت اصلی بروز اسپاسم مشخص شود.

وی افزود: یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد گرفتگی عضلات، برهم خوردن تعادل الکترولیت‌ها در بدن است. الکترولیت‌ها موادی مانند کلسیم، سدیم، پتاسیم و منیزیم هستند که در عملکرد طبیعی عضلات و اعصاب نقش دارند. زمانی که میزان این مواد در بدن کاهش پیدا کند یا تعادل آن‌ها برهم بخورد، ممکن است عضلات دچار انقباض‌های ناگهانی، دردناک و غیرارادی شوند.

صالحی با اشاره به نقش ویتامین D در سلامت عضلات افزود: کمبود ویتامین D نیز می‌تواند در بروز مشکلات عضلانی مؤثر باشد. این ویتامین در سلامت استخوان‌ها، عملکرد عضلات و تنظیم سوخت‌وساز کلسیم نقش دارد و پایین بودن میزان آن ممکن است با ضعف، درد، خشکی و گرفتگی عضلات همراه شود. بنابراین در صورت تکرار اسپاسم یا احساس ضعف عضلانی، بررسی وضعیت ویتامین‌ها و املاح بدن می‌تواند بخشی از روند تشخیص باشد.

این متخصص پزشکی ورزشی تأکید کرد: مصرف خودسرانه مکمل‌های کلسیم، منیزیم، پتاسیم یا ویتامین D راهکار مناسبی برای درمان گرفتگی عضلات نیست، زیرا علت گرفتگی همیشه کمبود یک ماده غذایی نیست و مصرف بی‌رویه مکمل‌ها می‌تواند برای برخی افراد، به‌ویژه کسانی که بیماری‌های زمینه‌ای دارند، عوارض ایجاد کند. تشخیص کمبود و تعیین میزان نیاز بدن باید با نظر پزشک و در صورت لزوم با انجام آزمایش‌های لازم صورت گیرد.

صالحی، یکی دیگر از عوامل شایع گرفتگی عضلات را کم‌آبی بدن دانست و گفت: کم‌آبی یکی از علت‌هایی است که گاهی نادیده گرفته می‌شود. بدن برای فعالیت طبیعی عضلات به آب کافی نیاز دارد و زمانی که آب بدن کاهش پیدا می‌کند، احتمال بروز انقباض و اسپاسم عضلانی افزایش می‌یابد.

به گفته وی، کم‌آبی ممکن است در اثر مصرف ناکافی آب، تعریق زیاد، فعالیت بدنی شدید، قرار گرفتن در هوای گرم یا ابتلا به بیماری‌هایی مانند اسهال و استفراغ ایجاد شود. ورزشکاران، سالمندان و افرادی که در …



1
 پیشگیری از سندروم روده تحریک‌پذیر با این ورزش
۴۶ ساعت قبل / سایت هم میهن

پیشگیری از سندروم روده تحریک‌پذیر با این ورزش

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از سلامت نیوز، یک بررسی جدید نشان می‌دهد یوگا می‌تواند به کاهش علائم گوارشی، اضطراب و افسردگی در مبتلایان به سندرم روده تحریک‌پذیر کمک کند.

سندرم روده‌ تحریک‌پذیر باعث درد شکم، نفخ و تغییر در عادات روده می‌شود.

یک بررسی بالینی جدید از ۱۰ مطالعه‌ی منتشر شده نشان داد افرادی که مبتلا به این بیماری هستند و یوگا تمرین می‌کنند، علائم گوارشی کلی کمتری را همراه با سطوح پایین‌تر اضطراب و افسردگی تجربه می‌کنند.

این مزایا ممکن است در محور روده-مغز- شبکه‌ی ارتباطی که مغز و سیستم گوارش را به هم متصل می‌کند- نهفته باشد.

در افراد مبتلا به IBS، سیگنال‌های آن می‌توانند حساس شوند و به استرس اجازه دهند علائم گوارشی را تحریک یا بدتر کند.

محققان فکر می‌کنند یوگا، که ترکیبی از حرکت، تنفس کنترل‌شده و ذهن‌آگاهی است، به فعال کردن پاسخ "استراحت و هضم" بدن کمک می‌کند.

و با کاهش سطح استرس، هضم ممکن است راحت تر انجام شود.

دکتر «فرانچسکو پاوان»، نویسنده‌ اول مقاله از دانشگاه میلان ایتالیا، می‌گوید: «برخی از حرکات یوگا و تمرینات تنفسی ممکن است مفید باشند. به عنوان مثال، خم شدن به جلو در حالت نشسته ممکن است به آرام کردن سیستم عصبی کمک کند.»

اگرچه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، یافته‌ها نشان می‌دهد که یوگا ممکن است یک رویکرد مکمل امیدوارکننده برای مدیریت سندرم روده تحریک‌پذیر باشد.

 

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید


1
 مرگ ناگهانی با قلب ظاهراً سالم؛ سندرم SADS چیست و چه علائمی دارد؟
۳ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۵/۲۶ / خبرگزاری جام جم

مرگ ناگهانی با قلب ظاهراً سالم؛ سندرم SADS چیست و چه علائمی دارد؟

جام جم آنلاین - سندرم مرگ ناگهانی بزرگسالان (SADS) به مواردی از مرگ ناگهانی و غیرقابل توضیح گفته می‌شود که معمولاً به دنبال یک اختلال خطرناک در ریتم قلب رخ می‌دهد؛ اختلالی که ممکن است در بررسی‌های معمول پس از مرگ نیز اثری از خود بر جای نگذارد.

این موضوع زمانی پیچیده‌تر می‌شود که فرد پیش از مرگ، کاملاً سالم و فعال به نظر برسد و هیچ سابقه مشخصی از بیماری قلبی نداشته باشد. در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که چگونه ممکن است قلب فرد ظاهراً سالم، ناگهان از کار بیفتد؟

پاسخ را باید تا حدی در سیستم الکتریکی قلب جست‌وجو کرد.

قلب تنها یک پمپ عضلانی نیست؛ هر ضربان آن با یک سیگنال الکتریکی آغاز می‌شود. این سیگنال باید با نظم مشخصی در بخش‌های مختلف قلب منتشر شود تا عضله قلب منقبض شده و خون را در بدن به جریان بیندازد.

اگر این فعالیت الکتریکی دچار اختلال شود، ممکن است آریتمی یا بی‌نظمی ضربان قلب ایجاد شود. بیشتر آریتمی‌ها خطرناک نیستند، اما برخی اختلالات ریتم، به‌ویژه آریتمی‌هایی که از بطن‌های قلب آغاز می‌شوند، می‌توانند مرگبار باشند. وقتی اختلال الکتریکی قلب به ایست قلبی منجر می‌شود

یکی از خطرناک‌ترین حالت‌ها فیبریلاسیون بطنی است. در این وضعیت فعالیت الکتریکی قلب به‌شدت آشفته می‌شود و بطن‌ها به جای انقباض مؤثر، دچار لرزش می‌شوند.

در نتیجه، قلب دیگر نمی‌تواند خون کافی را به مغز و سایر اندام‌ها برساند و فرد هوشیاری خود را از دست می‌دهد. اگر در چنین شرایطی احیای قلبی-ریوی (CPR) و در صورت نیاز شوک الکتریکی با دفیبریلاتور انجام نشود، ایست قلبی می‌تواند در مدت کوتاهی به مرگ منجر شود. تفاوت حمله قلبی با ایست قلبی

حمله قلبی و ایست قلبی یکسان نیستند.

در حمله قلبی، معمولاً یک شریان مسدود شده و جریان خون به بخشی از عضله قلب کاهش می‌یابد یا متوقف می‌شود.

اما در ایست قلبی، مشکل اصلی توقف ناگهانی عملکرد مؤثر قلب در پمپاژ خون است.

البته حمله قلبی می‌تواند در برخی موارد باعث ایست قلبی شود، اما هر ایست قلبی ناشی از حمله قلبی نیست. در بسیاری از موارد SADS، مسئله اصلی یک اختلال الکتریکی و آریتمی خطرناک است. چرا تشخیص SADS دشوار است؟

یکی از ویژگی‌های مهم این سندرم، دشواری شناسایی علت آن پس از مرگ است.

کالبدشکافی می‌تواند مشکلات ساختاری قلب مانند انسداد عروق، آسیب عضله قلب یا بزرگ‌شدن غیرطبیعی قلب را آشکار کند؛ اما اختلالات الکتریکی قلب لزوماً اثری قابل مشاهده در بافت قلب باقی نمی‌گذارند.

به همین دلیل ممکن است قلب در بررسی پس از مرگ ظاهری طبیعی داشته باشد، در حالی که پیش از مرگ، یک اختلال خطرناک در سیستم الکتریکی آن رخ داده باشد.

در چنین شرایطی بررسی‌های تخصصی‌تر و در برخی موارد آزمایش‌های ژنتیکی می‌توانند به یافتن علت احتمالی کمک کنند. نقش ژنتیک در مرگ ناگهانی

بخشی از موارد SADS می‌تواند با بیماری‌های ارثی مرتبط باشد. برخی از این بیماری‌ها بر کانال‌های یونی سلول‌های قلب اثر می‌گذارند؛ کانال‌هایی که در ایجاد و انتقال سیگنال‌های الکتریکی قلب نقش دارند.

از جمله بیماری‌های شناخته‌شده در این زمینه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: سندرم QT طولانی سندرم بروگادا تاکی‌کاردی بطنی پلی‌مورفیک کاتکول‌آمینرژیک یا CPVT

وجه مشترک این اختلالات آن است که می‌توانند ریتم قلب را به شکل خطرناکی تغییر دهند، بدون اینکه الزاماً تغییر واضحی در ساختار قلب ایجاد کنند.

در موارد خاص، بررسی DNA فرد فوت‌شده می‌تواند برای شناسایی جهش‌های مرتبط با بیماری‌های ارثی قلبی انجام شود؛ روشی که از آن با عنوان کالبدشکافی مولکولی نیز یاد می‌شود. علائم هشداردهنده SADS چیست؟

برخی افراد مبتلا به اختلالات زمینه‌ای ممکن است تا پیش از وقوع حادثه هیچ علامت واضحی نداشته باشند. با این حال، در برخی موارد علائمی وجود دارد که نباید نادیده گرفته شوند.

مهم‌ترین موارد عبارتند از: غش یا بیهوشی بدون علت مشخص غش هنگام ورزش یا فعالیت شدید تپش قلب‌های مکرر یا غیرعادی سرگیجه‌های قابل توجه برخی حملات شبیه تشنج که ممکن است در واقع ناشی از اختلال ریتم قلب باشند سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی، به‌ویژه در سنین پایین

البته وجود تپش قلب یا سرگیجه به‌تنهایی به معنای ابتلا به بیماری خطرناک نیست و این علائم علل بسیار متنوع و اغلب کم‌خطر دارند. با این حال، غش هنگام ورزش یا ترکیب این علائم با سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی، نیازمند ارزیابی پزشکی است. سابقه خانوادگی چرا اهمیت دارد؟

یکی از مهم‌ترین سرنخ‌ها در بررسی مرگ ناگهانی بدون علت مشخص، سابقه خانوادگی است.

اگر یکی از بستگان نزدیک مانند والدین، خواهر، برادر یا فرزند در سن پایین و به شکل غیرمنتظره فوت کرده باشد، پزشک ممکن است احتمال وجود یک بیماری ارثی قلبی را بررسی کند.

به همین دلیل، بررسی یک مورد مرگ ناگهانی در خانواده نباید لزوماً با فرد فوت‌شده پایان یابد و ممکن است بستگان نزدیک نیز نیاز به ارزیابی داشته باشند. اعضای خانواده چگونه بررسی می‌شوند؟

با توجه به شرایط فرد و سابقه خانوادگی، پزشک ممکن است آزمایش‌ها و بررسی‌هایی مانند موارد زیر را درخواست کند: نوار قلب یا ECG اکوکاردیوگرافی تست ورزش پایش طولانی‌مدت ریتم قلب آزمایش‌های ژنتیکی

هدف این بررسی‌ها شناسایی اختلالاتی است که ممکن است در فرد بدون علامت باقی مانده باشند اما در شرایط خاص خطر ایجاد کنند. آیا می‌توان از مرگ ناگهانی پیشگیری کرد؟

در برخی موارد، شناسایی افراد در معرض خطر پیش از وقوع حادثه می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری داشته باشد.

نوع درمان به بیماری زمینه‌ای بستگی دارد و ممکن است شامل دارو، توصیه یا محدودیت‌های ورزشی، پرهیز از برخی داروهای خاص و در افراد منتخب استفاده از دفیبریلاتور قابل کاشت (ICD) باشد.

ICD می‌تواند ریتم قلب را به‌طور مداوم پایش کند و در صورت شناسایی برخی ریتم‌های خطرناک، با ارسال شوک الکتریکی مناسب به بازگرداندن ریتم قلب کمک کند. نام دقیق‌تر این سندرم چیست؟

اصطلاح Sudden Arrhythmic Death Syndrome یا «سندرم مرگ ناگهانی ناشی از آریتمی» در ادبیات تخصصی قلب، توصیف دقیق‌تری از این وضعیت ارائه می‌دهد.

این نام بر نکته مهمی تأکید می‌کند: در برخی مرگ‌های ناگهانی، مشکل اصلی نه یک نقص قابل مشاهده در ساختار قلب، بلکه اختلالی خطرناک در سیستم الکتریکی و ریتم قلب است.

بنابراین، SADS صرفاً یک عنوان برای مرگ‌های ناشناخته نیست؛ بلکه یادآور این واقعیت است که برخی بیماری‌های الکتریکی و ارثی قلب ممکن است با بررسی‌های معمول شناسایی نشوند.

ترکیب بررسی تخصصی پزشکی، ارزیابی سابقه خانوادگی و در موارد لازم آزمایش‌های ژنتیکی می‌تواند به شناسایی برخی از این خطرهای پنهان کمک کند و در صورت وجود بیماری ارثی، امکان بررسی و مراقبت از سایر اعضای خانواده را فراهم آورد.

توجه پزشکی: این مطلب آموزشی است و جایگزین تشخیص یا توصیه پزشک نیست. غش بدون علت، به‌ویژه هنگام ورزش، یا سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی باید با نظر پزشک بررسی شود.


1
 چند دقیقه تحرک بیشتر، حال بدن را بهتر می‌کند
۴ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۵/۲۵ / سایت آفتاب نیوز

چند دقیقه تحرک بیشتر، حال بدن را بهتر می‌کند

به گزارش آفتاب نیوز،

زندگی پرمشغله امروز باعث شده بسیاری از افراد ساعت‌های زیادی را پشت میز، مقابل تلویزیون یا در حال استفاده از تلفن همراه سپری کنند. کم‌تحرکی طولانی‌مدت می‌تواند سبک زندگی را از حالت فعال دور کند.

خبر خوب این است که برای شروع لازم نیست تغییرات بزرگی ایجاد کنیم. حتی چند دقیقه راه رفتن، کشش بدن یا بلند شدن از جای خود در فاصله‌های مختلف روز می‌تواند به افزایش تحرک کمک کند.

پیاده‌روی؛ ساده‌ترین راه برای شروع

پیاده‌روی یکی از در دسترس‌ترین فعالیت‌های بدنی است. می‌توان بخشی از مسیر روزانه را پیاده طی کرد، بعد از غذا کمی قدم زد یا در زمان استراحت از پشت میز بلند شد و چند دقیقه راه رفت.

ادامه دادن این عادت‌های ساده می‌تواند به تدریج فعالیت بدنی روزانه را بیشتر کند و به داشتن سبک زندگی سالم‌تر کمک کند.

تحرک فقط برای بدن نیست

فعالیت بدنی منظم علاوه بر کمک به آمادگی جسمانی، می‌تواند روی احساس نشاط و انرژی روزانه نیز تأثیر مثبتی داشته باشد. برای بسیاری از افراد، چند دقیقه فاصله گرفتن از کار و نشستن و کمی قدم زدن، فرصتی برای تازه شدن ذهن و کاهش خستگی روزانه است.

از کم شروع کنید

اگر مدت زیادی کم‌تحرک بوده‌اید، بهتر است فعالیت را به‌تدریج افزایش دهید. لازم نیست از روز اول سراغ ورزش‌های سنگین بروید. چند دقیقه فعالیت بیشتر در روز می‌تواند شروع مناسبی باشد و با گذشت زمان می‌توان آن را افزایش داد.

چند راه ساده برای تحرک بیشتر

در طول روز چند بار از جای خود بلند شوید و کمی راه بروید.

برای مسیر‌های کوتاه، در صورت امکان پیاده‌روی را انتخاب کنید.

زمان نشستن طولانی را با وقفه‌های حرکتی کوتاه بشکنید.

در زمان استراحت چند حرکت کششی ساده انجام دهید.

یک پیاده‌روی کوتاه را به بخشی از برنامه روزانه تبدیل کنید.

یک قدم کوچک برای سلامت بیشتر

برای داشتن سبک زندگی سالم، همیشه به امکانات ورزشی خاص یا برنامه‌های سخت نیاز نیست. گاهی همین چند دقیقه تحرک بیشتر می‌تواند شروع یک عادت خوب باشد. مهم این است که فعالیت بدنی را به شکل منظم و متناسب با شرایط خود ادامه دهیم.

جمع‌بندی:

چند دقیقه تحرک بیشتر در طول روز می‌تواند راهی ساده برای فاصله گرفتن از کم‌تحرکی و حرکت به سمت سبک زندگی سالم‌تر باشد. از یک قدم کوچک شروع کنید و به مرور، حرکت را به بخش طبیعی زندگی روزمره خود تبدیل کنید


1
 افزایش هورمون شادی؛ ۶ راهکار طلایی برای تقویت طبیعی شادی و آرامش
۴ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۵/۲۵ / سایت دلگرم

افزایش هورمون شادی؛ ۶ راهکار طلایی برای تقویت طبیعی شادی و آرامش

چگونه هورمون شادی را بدون خوردن قرص و به طور طبیعی افزایش دهیم؟

احتمالاً برای شما هم پیش آمده است که پس از خوردن یک تکه شکلات تلخ، شنیدن یک آهنگ موردعلاقه یا پیاده روی در هوای آزاد، احساس سبکی و شادی بی دلیلی داشته باشید. اما آیا تا به حال به این فکر کرده اید که پشت پرده این احساسات خوشایند، چه اتفاقی در بدن شما می افتد؟ پاسخ در گروهی از مواد شیمیایی به نام هورمون شادی نهفته است.

بسیاری از افراد تصور می کنند برای رسیدن به شادی پایدار باید به داروهای ضدافسردگی یا مکمل های پیچیده روی بیاورند. اما واقعیت این است که شما می توانید با استفاده از روش های طبیعی، ساده و روزمره، ترشح این انتقال دهنده های عصبی را به میزان قابل توجهی افزایش دهید.  ۱. آشنایی با چهار هورمون اصلی شادی

برای آنکه بتوانید به طور هدفمند اقدام کنید، باید بدانید چه ماده ایی در بدن شما مسئول ایجاد حس خوب هستند. به دنبال یک «قرص جادویی» نباشید؛ بلکه با شناخت این چهار هورمون، سبک زندگی خود را اصلاح کنید.

دوپامین (Dopamine): به عنوان هورمون «پاداش و انگیزه» شناخته می شود. زمانی که به یک هدف کوچک می رسید یا حتی در حال تلاش برای رسیدن به آن هستید، دوپامین ترشح می شود. این هورمون شما را به حرکت، یادگیری و کارآفرینی ترغیب می کند. کمبود دوپامین باعث بی حوصلگی، بی انگیزگی و عدم تمرکز می شود.

سروتونین (Serotonin): این هورمون نقش حیاتی در تنظیم خلق وخو، خواب، اشتها و حتی حافظه دارد. کاهش سطح سروتونین ارتباط مستقیمی با بروز افسردگی و اضطراب دارد. نور خورشید و رژیم غذایی مناسب، اصلی ترین عوامل تحریک آن هستند.

اندورفین (Endorphins): به عنوان «ضد درد طبیعی» بدن شناخته می شود. هنگام ورزش، خنده یا حتی خوردن غذاهای تند، این هورمون ترشح شده و مانند یک مسکن قوی عمل می کند و احساس سرخوشی و آرامش به شما می دهد.

اکسی توسین (Oxytocin): هورمون «عشق و اعتماد» یا همان هورمون نوازش. این ماده هنگام معاشرت با عزیزان، در آغوش گرفتن، یا حتی ارتباط چشمی با یک دوست صمیمی ترشح می شود. اکسی توسین احساس پیوند اجتماعی را تقویت کرده و استرس را کاهش می دهد.

در ادامه، به سراغ راهکارهای عملی برای تنظیم هر یک از این هورمون ها می رویم.

۲. رژیم غذایی؛ سوخت اصلی هورمون ها

بدون شک، آنچه می خورید، مصالح ساختمانی هورمون های شما را فراهم می کند. یک رژیم غذایی متعادل و سرشار از مواد مغذی، کلید اصلی افزایش طبیعی هورمون شادی است.

برای تقویت سروتونین (مصرف تریپتوفان): سروتونین از یک اسید آمینه به نام «تریپتوفان» ساخته می شود. تخم مرغ، بوقلمون، پنیر، سویا، جودوسر و موز منابع عالی این ماده هستند. دقت کنید که کربوهیدرات های پیچیده (مانند نان سبوس دار) به عبور تریپتوفان از سد خونی-مغزی کمک می کنند، پس بهتر است این مواد را با هم مصرف کنید.

برای افزایش دوپامین (مصرف تیروزین): دوپامین از اسید آمینه «تیروزین» ساخته می شود. بادام، آووکادو، کنجد، موز، و گوشت بدون چربی سرشار از تیروزین هستند. همچنین مصرف غذاهای تخمیری مانند ماست پروبیوتیک، کیمچی و کفیر به سلامت روده کمک می کند. نکته جالب این است که بیش از ۹۰ درصد سروتونین بدن در روده ساخته می شود، بنابراین سلامت دستگاه گوارش به طور مستقیم بر خلق وخو تاثیر دارد.

مصرف اسیدهای چرب امگا ۳: ماهی های چرب مثل سالمون، تن و ساردین و همچنین گردو و دانه چیا، حاوی امگا ۳ هستند. تحقیقات نشان می دهد که امگا ۳ به بهبود انعطاف پذیری غشای سلول های مغزی کمک کرده و علائم افسردگی را کاهش می دهد.

نقش شکلات تلخ: بر کسی پوشیده نیست که شکلات تلخ (با درصد کاکائوی بالا) به ترشح اندورفین و آناندامید کمک می کند که اثرات مشابه ماری جوانا بر روی مغز دارد، اما به صورت کاملاً طبیعی و کنترل شده است. روزانه چند تکه شکلات تلخ را در میان وعده خود قرار دهید. ۳. ورزش؛ معجزه ای برای مغز و روح

شاید هیچ روش دیگری به اندازه ورزش نتواند به طور هم زمان روی هر چهار هورمون شادی اثر بگذارد. فعالیت بدنی یک محرک قدرتمند برای ترشح اندورفین و دوپامین است.

ورزش هوازی و اندورفین: دویدن، شنا، دوچرخه سواری و حتی پیاده روی تند به مدت حداقل ۳۰ دقیقه در روز، باعث ترشح قابل ملاحظه اندورفین می شود. این حالت معروف به «سرخوشی دونده» گاهی تا چند ساعت پس از پایان تمرین احساس می شود.

تمرینات قدرتی و دوپامین: بلند کردن وزنه یا تمرینات اینتروال با شدت بالا (HIIT) نه تنها عضلات شما را می سازد، بلکه سطح دوپامین را برای مبارزه با بی انگیزگی و افسردگی افزایش می دهد.

حرکات یوگا و سروتونین: تمرینات یوگا با تمرکز بر تنفس و کشش، سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش داده و در مقابل، ترشح سروتونین و حتی گابا را افزایش می دهد که به آرامش ذهن کمک می کند.

توصیه طلایی: اگر تازه شروع کرده اید، نیازی به تمرینات سخت المپیکی نیست. حتی ۱۰ دقیقه پیاده روی سریع در روز نیز می تواند تغییر محسوسی در خلق وخوی شما ایجاد کند. کلید موفقیت، تداوم است.

۴. نور خورشید؛ قرص رایگان سروتونین

قرار گرفتن در معرض نور: قرار گرفتن پوست و چشم در معرض نور طبیعی خورشید، مهم ترین عامل تحریک تولید سروتونین در بدن است. کمبود نور در فصل پاییز و زمستان عامل اصلی بروز اختلال عاطفی فصلی (SAD) و افسردگی است.

زمان مناسب: سعی کنید روزانه بین ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در معرض نور مستقیم خورشید (به خصوص در ساعات اولیه صبح) قرار بگیرید. حتی نشستن کنار پنجره در یک روز آفتابی به کاهش سطح استرس شما کمک می کند.

نقش ویتامین D: نور خورشید به بدن کمک می کند تا «ویتامین D» بسازد که خود به عنوان یک هورمون تنظیم کننده خلق وخو عمل می کند. در صورت کمبود شدید، با مشورت پزشک از مکمل ویتامین D استفاده کنید. ۵. خواب کافی؛ ترمیم کننده هورمون های شادی

همه ما تجربه کرده ایم که بعد از یک شب بی خوابی، تا حد زیادی تحریک پذیر و بی حوصله می شویم. این اتفاق ریشه در عدم تعادل هورمونی دارد.

ارتباط خواب و دوپامین: هنگامی که به اندازه کافی استراحت می کنید، گیرنده های دوپامین در مغز حساستر میشوند. این یعنی شما با انرژی و انگیزه بیشتری از خواب بیدار میشوید.

ارتباط خواب و سروتونین: سروتونین پیش ماده «ملاتونین» است؛ هورمونی که چرخه خواب شما را کنترل میکند. اگر در طول روز سروتونین کافی تولید نکرده باشید، شب ها برای به خواب رفتن با مشکل مواجه میشوید. یک چرخه معیوب شکل می گیرد که باید شکسته شود.

راهکار عملی: یک برنامه خواب منظم تنظیم کنید. حداقل یک ساعت قبل از خواب از وسایل الکترونیکی (موبایل و لپ تاپ) دوری کنید، چراغ ها را کم کنید و یک عادت آرامش بخش مانند مطالعه یا دوش آب گرم را در پیش بگیرید. هدف، داشتن ۷ تا ۹ ساعت خواب باکیفیت در شبانه روز است؛ چراکه خواب خوب، یک افزایش دهنده طبیعی هورمون شادی است. ۶. مدیتیشن، شکرگزاری و سلامت ذهن

حالت ذهنی شما به شدت بر ترشح مواد شیمیایی مغز اثرگذار است. خبر خوب این است که می توانید ذهن خود را تربیت کنید.

تمرین شکرگزاری: تحقیقات متعددی نشان داده است که نوشتن چند موردی که بابت آن ها سپاسگزار هستید، به مدت چند هفته، به طور قابل توجهی سطح دوپامین و سروتونین را در بلندمدت افزایش میدهد. حتی اگر زندگی شما سخت است، تمرکز بر داشته های کوچک، شیمی مغز شما را تغییر می دهد.

مدیتیشن و Mindfulness: تمرین مدیتیشن منظم، فعالیت بخش هایی از مغز را که با استرس درگیر هستند کاهش داده و فعالیت نواحی مرتبط با شادی و آگاهی را تقویت میکند. این تمرین باعث کاهش کورتیزول و افزایش سروتونین میشود.

اجتناب از مقایسه: مقایسه خود با دیگران در شبکه های اجتماعی یکی از قوی ترین عوامل کاهش دوپامین محسوب میشود. به جای تمرکز بر دستاوردهای دیگران، مسیر و پیشرفت شخصی خود را جشن بگیرید.