به گزارش خبرنگار مهر، ساختار بنیادین خانواده و چگونگی تکوین ابعاد جسمانی، روانی و معنوی انسان از ارکان کلیدی مکتب اسلام است که در این میان، مسئله تغذیه نوزاد با شیر مادر به عنوان یکی از حیاتیترین گزارهها در نظام حقوقی و تربیتی دین مطرح میشود. ا
سلام چهارده قرن پیش از آنکه علوم تجربی و پزشکی مدرن به کشف اسرار ایمنیبخشی، بیولوژیکی و روانشناختی شیر مادر دست یابند، با ژرفنگری خیرهکنندهای مبانی دقیقی را در قالب آیات قرآن کریم و روایات متعدد معصومین (ع) پایهگذاری کرد.
در نگاه اسلامی، شیر مادر صرفاً یک ماده مغذی برای بقای مادی طفل نیست؛ بلکه مجرایی قدسی برای انتقال عواطف، شکلگیری هوش، تحکیم پیوندهای نسبی و سببی، و در نهایت تزریق بنمایههای شخصیتی و اخلاقی به نسل آینده به شمار میرود. تنوع تکالیف، حقوق متقابل والدین، پاداشهای معنوی در نظر گرفته شده برای امر رضاع (شیردهی) و همچنین قواعد فقهی سفتوجختی که پیرامون محرمیتهای حاصل از شیر خوردن وضع شده است، همگی گواه آن هستند که این فرآیند طبیعی در منشور الهی از قداست و اهمیت بیبدیلی برخوردار است.
مبانی قرآنی و ابعاد حقوقی و تکلیفی رضاع در تشریع اسلامی
تأمل در آیات قرآن کریم به وضوح نشان میدهد که پروردگار متعال مسئله شیردهی را واجد چنان اهمیتی دانسته که قواعد جزئی آن را مستقیماً در کلام وحی تبیین کرده است. اصلیترین و جامعترین سند قرآنی در این باب، آیه ۲۳۳ سوره مبارکه بقره است که میفرماید: «وَالْوَالِدَاتُ یُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَیْنِ کَامِلَیْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ یُتِمَّ الرَّضَاعَةَ»؛ مادران فرزندان خود را دو سال تمام شیر میدهند، این برای کسی است که بخواهد دوران شیرخوارگی را تکمیل کند. ا
ین آیه شریفه دلالت بر آن دارد که مدت استاندارد و آرمانی برای تکامل جسمی و روانی نوزاد، بیست و چهار ماه کامل است. البته مفسران و فقیهان با استناد به آیه ۱۵ سوره احقاف که مجموع دوران بارداری و شیرخوارگی را سی ماه اعلام کرده است («وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا»)، استنباط کردهاند که حداقل دوران شیردهی که پایداری سلامت نوزاد را تضمین میکند اکیداً نباید از بیست و یک ماه کمتر باشد؛ زیرا با کسر حداقل دوران بارداری طبیعی (۹ ماه) از کل ۳۰ ماه، عدد ۲۱ حاصل میشود.
از …
