آنتیبادیها با نشانهگذاری عوامل بیماریزا برای نابودی توسط سلولهای ایمنی یا خنثیسازی مستقیم آنها، از بدن در برابر عفونتها محافظت میکنند. با این حال، در برخی افراد، آنتیبادیها به اشتباه به مولکولهای طبیعی بدن متصل میشوند و باعث میشوند سیستم ایمنی به سلولها و بافتهای سالم حمله کند.
تحقیقات پیشین نشان داده است این «اتوآنتیبادیها» یا «پادتنهای خودایمنی» میتوانند مولکولهایی در سیستم ایمنی را که برای مقابله با بیماریهای عفونی به کار میروند، هدف قرار دهند. وجود چنین اتوآنتیبادیهایی با برخی بیماریهای عفونی و التهابی مرتبط دانسته شده است.
اکنون محققان معتقدند روشهای جدید برای شناسایی و کنترل اتوآنتیبادیها میتواند در درمان سرطان نیز کاربرد داشته باشد و به کاهش شدت بیماری در برخی افراد کمک کند.
«لورن کازانوا»، پروفسور مؤسسه پژوهشی مرکز پزشکی کودکان در دانشگاه تگزاس ساوتوسترن، در این باره میگوید: «شواهد زیادی نشان میدهد سیستم ایمنی نقش مهمی در سرطان دارد. وظیفه ما این است که مشخص کنیم آیا اتوآنتیبادیهایی وجود دارند که بتوانند در برابر سرطان نقش محافظتی داشته باشند یا بر پیامدهای این بیماری تأثیر بگذارند.»
محققان تاکنون اتوآنتیبادیهایی را شناسایی کردهاند که با حدود ۱۲ مورد از ۵۰ مولکول شناختهشده سیستم ایمنی، موسوم به سیتوکینها، پیوند برقرار میکنند. این یافتهها به توسعه روشهای درمانی جدیدی از جمله برخی انواع ایمنیدرمانی، مانند مهارکنندههای نقاط کنترلی سیستم ایمنی و سلولهای T مهندسیشده با گیرنده آنتیژن کایمریک (CAR-T)، کمک کرده است.
این درمانها نظریهای را تقویت کردهاند که بر اساس آن، اتوآنتیبادیها ممکن است در گسترش و رشد سرطان نقش داشته باشند. این فرضیه همچنین میتواند به توضیح این موضوع کمک کند که چرا برخی افراد با وجود داشتن عوامل خطر مادامالعمر، به سرطان مبتلا نمیشوند.
پژوهشگران در این باره نوشتهاند: «فهرست آنتیبادیها، از جمله اتوآنتیبادیهایی که مسیرهای ایمنی را هدف قرار میدهند، احتمالاً در شکلدهی به نظارت ایمنی بر سرطان نقش دارد.»
محققان امیدوارند در مطالعات آینده، اتوآنتیبادیها را در گروه بزرگی از داوطلبان شناسایی و دستهبندی کنند. این گروه میتواند شامل افرادی با سندرمهای ژنتیکی یا رفتارهایی باشد که خطر ابتلا به سرطان را افزایش میدهند؛ از جمله افراد سیگاری و سالمندان.
کد مطلب 6911006 شیوا سعیدی
