خبرگزاری مهر؛ گروه جامعه، مهساحیدری: انتشار فیلمهایی از رانندگی کودکان در شبکههای اجتماعی، طی روزهای اخیر بار دیگر توجهها را به یکی از آسیبهای جدی اجتماعی و ترافیکی جلب کرده است؛ کودکانی که گاهی تنها شش یا هفت سال دارند، پشت فرمان خودرو مینشینند و در حالی که حتی پاهایشان به پدال کلاچ و ترمز نمیرسد، با تشویق و هیجان والدین رانندگی میکنند.
این صحنهها شاید برای برخی خانوادهها سرگرمکننده یا حتی بامزه به نظر برسد، اما پشت این تصاویر چند ثانیهای، خطر وقوع حادثهای جبرانناپذیر و البته مسئولیتهای سنگین قانونی وجود دارد.
کودکی که گواهینامه نمیگیرد، اما پشت فرمان مینشیند
قانون در این زمینه صراحت دارد. بر اساس ماده ۷۲۳ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، رانندگی بدون داشتن گواهینامه جرم است و برای راننده فاقد پروانه، مجازات حبس تعزیری تا دو ماه یا جزای نقدی و در برخی موارد هر دو در نظر گرفته شده است.
از سوی دیگر، مطابق ماده ۲۶ آییننامه راهنمایی و رانندگی، حداقل سن دریافت گواهینامه پایه سوم، ۱۸ سال تمام است. بنابراین کودکی که پشت فرمان خودرو مینشیند، اساساً امکان دریافت گواهینامه را ندارد و رانندگی او از نظر قانونی فاقد مجوز است.
کودک زندانی نمیشود؛ اما ماجرا همینجا تمام نمیشود
البته وضعیت کودکان از نظر مسئولیت کیفری با بزرگسالان متفاوت است. کودک به دلیل نرسیدن به سن مسئولیت کیفری، مانند یک فرد بزرگسال روانه زندان نمیشود، اما این به معنای بیتوجهی قانون به چنین رفتاری نیست.
در صورت احراز تخلف، خودرو میتواند برای مدتی توقیف شود و کودک نیز به مرجع قضایی ویژه اطفال و نوجوانان معرفی شود. دادگاه متناسب با شرایط پرونده میتواند تصمیمات تأدیبی و تربیتی اتخاذ کند و حتی محدودیتهایی برای دریافت گواهینامه در آینده در نظر بگیرد.
به بیان ساده، نرسیدن کودک به سن مسئولیت کیفری به معنای آن نیست که رانندگی او بدون پیامد قانونی خواهد بود.
اگر تصادف اتفاق بیفتد، چه کسی باید خسارت بدهد؟
ماجرا زمانی جدیتر میشود که رانندگی کودک به تصادف و خسارت منجر شود.
اگر کودک هنگام رانندگی به فردی آسیب بزند، با خودروی دیگری تصادف کند یا …