به گزارش خبرنگار مهر، تلاش امارات متحده عربی برای رسیدن به «وابستگی صفر» به تنگه هرمز، در شرایطی که این کشور به دنبال مسیرهای جایگزین برای انتقال تجارت و صادرات نفت است، میتواند آسیبهای جدی به امارت دبی وارد کند. دبی بهعنوان دومین اقتصاد بزرگ امارات، وابستگی قابلتوجهی به بندر جبلعلی دارد و دور زدن تنگه هرمز، علاوه بر کاهش ارزش سرمایهگذاریهای کلان این امارت در زیرساختهای بندری و لجستیکی، میتواند وابستگی دبی به دیگر امیرنشینها را افزایش دهد.
انسداد تنگه هرمز در پی تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران باعث شد کشورهای وابسته به این تنگه به دنبال یافتن مسیرهایی برای دور زدن آن باشند. امارات متحده عربی نیز از جمله کشورهایی است که بخش قابلتوجهی از صادرات نفت و تجارت آن به تنگه هرمز گره خورده است.
در همین راستا، ثانی بن احمد الزیودی، وزیر امور تجارت خارجی امارات، در گفتگو با بلومبرگ مدعی شد: «ما به سمت وابستگی صفر به تنگه هرمز حرکت میکنیم و این فارغ از باز یا بسته بودن آن است... این تنگه باز خواهد شد و امیدواریم این اتفاق سریعاً رخ دهد؛ اما ما برنامه جدید را متوقف نخواهیم کرد.»
وزیر امور تجارت خارجی امارات در حالی با تأکید بر برنامه این کشور برای دور زدن تنگه هرمز سخن میگوید که اجرای چنین سیاستی به معنای دور زدن بخشی از بنادر بزرگ امارات نیز خواهد بود؛ موضوعی که میتواند بهویژه برای دبی پیامدهای اقتصادی قابلتوجهی داشته باشد.
امارات متحده عربی از اتحاد هفت امیرنشین در سال ۱۹۷۲ تشکیل شده است. هر یک از این امیرنشینها از استقلال قابلتوجهی در سیاست داخلی برخوردارند و میان برخی از آنها رقابت و اختلاف نیز وجود دارد. از میان هفت امیرنشین، تنها فجیره و شارجه دارای خطوط ساحلی در دریای عمان هستند.
در واقع، سایر امیرنشینها برای کاهش وابستگی به تنگه هرمز ناچار خواهند بود به ظرفیتهای بندری فجیره و شارجه متکی شوند. این وضعیت میتواند موقعیت ممتازی را برای این دو امیرنشین ایجاد کند؛ این در حالی است که مجموع جمعیت فجیره و شارجه کمتر از ۲۰ درصد جمعیت امارات و سهم آنها از اقتصاد این کشور حدود ۹ درصد است.
دور زدن تنگه هرمز برای امارات چقدر هزینه دارد؟
دبی دومین اقتصاد بزرگ امارات است و طی دهههای گذشته بخش قابلتوجهی …
