به گزارش خبرگزاری مهر، دومین نشست «رمان و جنگی که میسازد» با حضور علیالله سلیمی و محمد عبدالوهاب برگزار شد و در آن نسبت رمان و تاریخ، دلایل شکلنگرفتن رمان بزرگی در تراز «جنگ و صلح»، وضعیت ادبیات جنگ در ایران، رونق تاریخ شفاهی و چالشهای اقتصادی و سفارشمحور ادبیات داستانی مورد بررسی قرار گرفت.
فردین آریش، مجری این نشست، بحث را با این پرسش آغاز کرد که با وجود سنت تاریخنویسی و ثبت مستندات جنگ، چرا رمان باید دوباره به سراغ تاریخ و بهطور مشخص جنگ برود.
علیالله سلیمی در پاسخ به این پرسش گفت: تاریخ و رمان هر دو به واقعیت میپردازند، اما نوع حقیقتی که ثبت میکنند متفاوت است. تاریخ به سند، زمان، مکان و ترتیب وقایع وفادار است، در حالی که رمان میتواند به تجربههایی بپردازد که در اسناد و گزارشهای رسمی ثبت نشدهاند.
وی افزود: ترس، انتظار، مهاجرت، فروپاشی رؤیاهای خانوادگی و تغییر روابط انسانی از جمله تجربههایی هستند که رمان میتواند آنها را بازسازی کند. …
