به گزارش خبرنگار مهر، آمارهای مرکز آمار ایران از شاخص قیمت تولیدکننده در بهار ۱۴۰۵ از تشدید فشار قیمتی در بخش صنعت حکایت دارد؛ بهطوری که شاخص قیمت تولیدکننده بخش صنعت به ۶۰۵.۳ رسیده و تورم فصلی این بخش ۳۶.۲ درصد، تورم نقطهبهنقطه ۱۰۹ درصد و تورم سالانه ۷۰.۹ درصد ثبت شده است. این ارقام در حالی به ثبت رسیده که هر سه شاخص نسبت به فصل قبل افزایش یافتهاند و نشان میدهند فشار قیمتی در صنعت هم در مقایسه با سال گذشته و هم در مقیاس فصلی تشدید شده است.
بررسی روند شاخصها نشان میدهد تورم فصلی صنعت از ۲۷.۱ درصد در زمستان به ۳۶.۲ درصد در بهار رسیده است. تورم نقطهبهنقطه نیز از ۶۶.۳ درصد به ۱۰۹ درصد افزایش یافته و تورم سالانه از ۵۱.۸ درصد به ۷۰.۹ درصد رسیده است. بنابراین رشد قیمتهای تولیدکننده در صنعت تنها به اثر مقایسهای با سال گذشته محدود نیست و در خود فصل بهار نیز شتاب گرفته است.
افزایش هزینه تولید؛ سود یا قیمت فروش زیر فشار؟
این وضعیت از منظر تولید اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ چراکه افزایش قیمت تولیدکننده در نهایت بنگاه را با دو مسیر مواجه میکند، انتقال بخشی از افزایش هزینهها به قیمت فروش یا جذب آن از محل حاشیه سود. در شرایطی که امکان افزایش قیمت برای همه بنگاهها یکسان نیست، بخشی از فشار میتواند به سودآوری تولیدکننده منتقل شود و در ادامه بر سرمایهگذاری، تأمین سرمایه در گردش و توسعه ظرفیت اثر بگذارد.
از سوی دیگر، هرچه افزایش قیمت در حلقههای بالادستی گستردهتر شود، امکان انتقال آن به سایر بخشهای تولید نیز بیشتر خواهد شد. آمارهای بهار نشان میدهد این اتفاق در برخی صنایع واسطهای با شدت بالایی رخ داده است.
تورم سنگین در صنایع واسطهای
تورم نقطهبهنقطه تولید در بخش فرآوردههای لاستیکی و پلاستیکی به ۱۶۳.۴ درصد، کاغذ و محصولات کاغذی به ۱۳۸.۸ درصد، مواد شیمیایی به ۱۲۹ درصد و تجهیزات برقی به ۱۱۵ درصد رسیده است.
این ارقام برای زنجیره تولید اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا محصولات این صنایع صرفاً برای مصرف نهایی تولید نمیشوند و بخشی از آنها بهعنوان مواد اولیه، نهاده یا تجهیزات در سایر واحدهای صنعتی مورد استفاده قرار میگیرد. در نتیجه، افزایش قیمت در یک حلقه میتواند هزینه تولید حلقه بعدی را افزایش دهد و فشار قیمتی را …
