خبرگزاری مهر، گروه اقتصاد - طیبه بیات: خودرویی که از خط تولید خارج میشود، فقط یک وسیله برای جابهجایی نیست؛ محصولی است که میتواند برای سالها بر میزان مصرف انرژی کشور اثر بگذارد. کیفیت ساخت، فناوری موتور، وزن خودرو، طراحی قوای محرکه و میزان مصرف سوخت، ویژگیهایی نیستند که تنها به رضایت خریدار یا کیفیت یک محصول صنعتی مربوط باشند؛ هر کدام از این مؤلفهها در مقیاس میلیونها دستگاه خودرو، به یک مسئله اقتصادی و حتی انرژی تبدیل میشوند.
به همین دلیل، وقتی از خودروی باکیفیت صحبت میشود، نباید کیفیت را صرفاً در دوام قطعات، ایمنی، طراحی یا امکانات خودرو خلاصه کرد. خودروی باکیفیت در جهان امروز، خودرویی است که برای پیمودن یک مسافت مشخص، انرژی کمتری مصرف کند و آلایندگی کمتری به جا بگذارد. از این منظر، مصرف سوخت یکی از مهمترین شاخصهای کیفیت یک خودرو است.
این موضوع در کشور ما اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ کشوری که بخش قابل توجهی از حملونقل آن همچنان به خودروهای بنزینی متکی است و هر دستگاه خودروی جدید، برای سالهای طولانی بخشی از تقاضای بنزین را به خود اختصاص میدهد. بنابراین تصمیمی که در کارخانه و هنگام طراحی و تولید خودرو گرفته میشود، میتواند سالها بعد خود را در جایگاه سوخت و در آمار مصرف بنزین نشان دهد.
اینجاست که موضوع صنعت خودرو به مسئله سوخت پیوند میخورد. اگر خودروهای جدید با فناوریهای کممصرف تولید شوند، بخشی از کاهش مصرف سوخت بدون آنکه حتی یک سفر از سبد خانوار حذف شود، اتفاق میافتد. اما اگر خودروهای پرمصرف همچنان به تولید انبوه برسند، حتی سختگیرانهترین توصیهها درباره نحوه رانندگی و کاهش سفر و اصلاح الگو در مصرف سوختنیز نمیتواند تمام ظرفیت صرفهجویی را فعال کنند. در واقع، اصلاح الگوی مصرف سوخت فقط به رفتار مصرفکننده مربوط نیست؛ بخشی از آن پیش از رسیدن خودرو به خیابان، در خط تولید تعیین شده است.
خودروی پرمصرف؛ مصرفکنندهای که سالها در ناوگان میماند
یک تفاوت اساسی میان اصلاح رفتار مصرفکننده و اصلاح فناوری خودرو وجود دارد. رفتار راننده ممکن است امروز تغییر کند و فردا دوباره به شرایط قبل بازگردد، اما خودرویی که با یک فناوری مشخص تولید شده، ممکن است ۱۰، ۱۵ سال یا حتی بیشتر در ناوگان کشور باقی بماند.
بنابراین …
