خبرگزاری مهر -گروه استانها؛ سالها از سکونت نخستین خانوادهها در الهیه بروجن میگذرد؛ محلهای که قرار بود بخشی از پاسخ به نیاز مردم برای خانهدار شدن باشد، اما قصه آن خیلی زود از «ساخت مسکن» به «ساختن یک محله» تغییر کرد؛ محلهای که هنوز بخشی از زیرساختهایش با زندگی روزمره مردم فاصله دارد.
امروز مسئله ساکنان الهیه دیگر وعده ساخت خانه نیست؛ خانهها ساخته شده و مردم سالهاست در آنها زندگی میکنند. مسئله، خیابان و معبری است که باید آسفالت باشد، جدولی است که باید مسیر آبهای سطحی را مشخص کند و زیرساختی است که قرار بوده همزمان با شکلگیری محله ایجاد شود. با این حال، بخشی از این نیازها همچنان در فهرست مطالبات مردم باقی مانده است.
حالا پس از سالها کشوقوس میان دستگاههای مختلف، عملیات تکمیل آمادهسازی فازهای اول و دوم الهیه با اعتباری بیش از ۳۶۰ میلیارد تومان و مدت اجرای ۲۴ ماه آغاز شده است؛ پروژهای که قرار است بخش قابل توجهی از مشکلات عمرانی این محدوده را تعیین تکلیف کند.
اما پرسش اصلی اینجاست: آیا این بار قرار است الهیه واقعاً به زیرساختی برسد که متناسب با یک محله مسکونی باشد، یا مردم باز هم باید چند سال دیگر منتظر تکمیل همان معابری بمانند که سالهاست محل زندگی آنهاست؟
برای یافتن پاسخ این پرسش، پای صحبت مردم، شورای شهر بروجن و بنیاد مسکن نشستیم؛ سه روایت از یک مسئله قدیمی که حالا با آغاز یک پروژه جدید، بیش از همیشه نیازمند پاسخ روشن و قابل سنجش است.
مسئله اصلی مردم حل مشکلات الهیه است نه متولی کار
علی رحمانی، از ساکنان محله الهیه بروجن، در گفتوگو با مهر با اشاره به مشکلات زیرساختی این محله اظهار کرد: یکی از مهمترین مطالبات ساکنان الهیه، تعیین تکلیف و تکمیل زیرساختهای عمرانی محله است؛ موضوعی که سالهاست مطرح میشود و مردم همچنان منتظر هستند تا وعدههای دادهشده به نتیجه عملی برسد.
وی افزود: بخشهایی از معابر الهیه همچنان نیازمند بهسازی و آسفالت است و در برخی نقاط نیز وضعیت معابر مناسب نیست. برای مردمی که سالهاست در این محله زندگی میکنند، انتظار این است که عملیات عمرانی به شکل کامل و اصولی انجام شود و صرفاً به اجرای مقطعی آسفالت یا جدولگذاری محدود نشود.
رحمانی با اشاره به اهمیت اجرای جوی و جداول …
