به گزارش خبرنگار مهر، خبر صدرنشینی فارس در تورم ماهانه تیرماه، خبری نیست که بتوان به سادگی از کنار آن گذشت.
بر اساس تازهترین گزارش مرکز آمار ایران، استان فارس با ثبت تورم ماهانه ۵.۴ درصدی، بالاترین افزایش قیمتها را در میان استانهای کشور تجربه کرده است؛ رقمی که بیش از آنکه یک عدد در جدولهای آماری باشد، مستقیماً خود را در سفره، سبد خرید و قدرت معیشتی مردم نشان میدهد.
اما آنچه این آمار را برای فارس نگرانکنندهتر میکند، یک تناقض جدی است؛ استانی که بخش قابل توجهی از نیازهای کشور را تولید میکند، چرا باید در قیمت برخی از همین محصولات برای مصرفکننده، در زمره گرانترین استانها باشد؟
چرا کالاهای اساسی در فارس اینقدر گران است؟
فارس از قطبهای مهم تولید مرغ در کشور است و تعداد قابل توجهی واحد و شرکت فعال در صنعت مرغداری و زنجیره تولید دارد؛ با این حال، مطالبه جدی مردم این است که چرا قیمت مرغ در بازار فارس گاه از استانهایی که حتی کشتارگاه مرغ ندارند نیز بالاتر است؟ اگر حلقه تولید در همین استان وجود دارد، سهم مصرفکننده فارس از این مزیت تولیدی کجاست؟
نمونه دیگر، برنج ایرانی و محلی است. فارس خود از تولیدکنندگان برنج محلی در کشور به شمار میرود، اما قیمت برنج در بازار استان برای مصرفکننده همچنان بسیار بالاست و این پرسش را ایجاد میکند که چرا محصولی که در همین استان تولید میشود، باید با چنین فاصلهای به دست مردم برسد؟
این مسئله درباره صیفیجات نیز قابل طرح است. فارس یکی از مراکز مهم تولید محصولات صیفی کشور است، اما مردم در بازار استان، افزایش قیمت این محصولات را بهطور ملموس احساس میکنند. چگونه ممکن است استانی که خود تولیدکننده محصولات کشاورزی است، در بازار مصرف با قیمتهایی مواجه باشد که گاه از بسیاری نقاط کشور بالاتر است؟
اینجا دقیقاً همان نقطهای است که باید از مدیریت اقتصادی استان مطالبه پاسخ کرد: مشکل کجاست؟ در تولید، در شبکه توزیع، در حملونقل، در واسطهگری، در بازاررسانی یا در نظارت؟
طبیعی است که تمام عوامل تورم در اختیار استانداری نیست. سیاستهای ارزی، پولی و اقتصادی کشور، هزینه نهادهها، شرایط بازار و بسیاری از متغیرهای کلان بر قیمتها اثرگذارند. …
