به گزارش خبرنگار مهر، در تاریخ پرفراز و نشیب انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس، چهرههای برجستهای ظهور کردند که نه تنها نقش کلیدی در تحولات سیاسی، اجتماعی و نظامی ایفا نمودند، بلکه به نمادهای زنده اخلاق، ایثار، مقاومت و معنویت بدل شدند. در این میان، شخصیت حجتالاسلام سید علیاکبر ابوترابی چهرهای ممتاز، اثربخش و کمنظیر است. او که به حق و با اجماع ملی «سید آزادگان» را دریافت نمود، معلم بزرگ اخلاق عملی، الگوی مقاومت در سختترین شرایط اسارت و حلقه وصل معنوی هزاران رزمنده و اسیر ایرانی در اردوگاههای مخوف رژیم بعث عراق بود. بازخوانی فرازهای زندگی این عالم مجاهد، فرصتی مغتنم برای درک عمیقتر مفاهیمی همچون صبر، رهبری معنوی، سلوک اخلاقی و خدمت بیمنت به محرومان است.
سید علیاکبر ابوترابیفرد در سال ۱۳۱۸ هجری شمسی در شهر مقدس قم و در خانوادهای اهل علم، اجتهاد و فضیلت دیده به جهان گشود. تبار او از سوی پدر و مادر به خاندانی برجسته و ریشهدار در حوزه دین و فقاهت میرسید. پدر بزرگوارش، آیتالله سید عباس ابوترابیفرد، از علمای مجتهد، پارسا و مورد احترام حوزههای علمیه قم و قزوین بود که سالها در مسیر ترویج معارف اهلبیت (ع) و مبارزه با ظلم تلاش نمود. جد مادری او نیز آیتالله سید حسین نایینی از چهرههای سرشناس علمی بود.
پرورش در چنین محیطی که مشحون از عطر علم، تقوا، زهد و مجاهدت بود، شالوده شخصیت اخلاقی و روحی سید علیاکبر را شکل داد. او از همان دوران کودکی و نوجوانانی با مفاهیم عمیق دینی و ایثار آشنا شد و تحت تربیت مستقیم پدر فاضل خویش، قدم در مسیر کسب علم و معنویت گذاشت.
سید علیاکبر ابوترابی پس از اتمام دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه، اشتیاق وافر خود را به علوم اسلامی نشان داد و وارد حوزه علمیه گردید. او مبادی و مقدمات علوم دینی را در حوزه علمیه مشهد مقدس و در جوار بارگاه ملکوتی امام علی بن موسی الرضا (ع) فرا گرفت. در این دوره، از محضر استادان بزرگی بهرهمند شد که در راس آنان فقیه و عارف عالیقدر، حضرت آیتالله شیخ مجتبی قزوینی قرار داشت. تاثیرپذیری ابوترابی از زهد، پارسایی، شجاعت و توکل شیخ مجتبی قزوینی، شالوده استوار سلوک عرفانی و عملی او را بنیان نهاد.
وی سپس برای ادامه تحصیلات عالی و ورود به سطوح عالیه و درس خارج، عازم حوزه علمیه …
