خبرگزاری مهر، گروه استانها: این روزها گرما فقط یک عدد روی دماسنج نیست؛ آزمونی برای همدلی مردم ایران است، از سواحل داغ بوشهر و بندرعباس تا دشتهای سوزان خوزستان و سیستان و بلوچستان، دمای هوا در بسیاری از ساعات شبانهروز از مرز تحمل عبور میکند و میلیونها نفر برای ادامه زندگی، فعالیت بیمارستانها، صنایع، مراکز امدادی و خدماتی، بیش از هر زمان دیگری به برق پایدار نیاز دارند.
در چنین شرایطی، هر کیلووات ساعت برق، ارزشی فراتر از یک عدد روی قبض دارد. هر لامپی که بیدلیل روشن بماند، هر کولری که روی دمای پایینتر از استاندارد تنظیم شود و هر وسیله پرمصرفی که در ساعات اوج بار روشن شود، بخشی از توان شبکهای را مصرف میکند که امروز باید بار سنگین تأمین برق استانهای گرمسیر را نیز بر دوش بکشد، نعمتی که روشن ماندن بیمارستانها، مراکز درمانی، ایستگاههای پمپاژ آب، صنایع، سامانههای ارتباطی و زندگی میلیونها ایرانی به آن وابسته است.
شاید خاموش کردن تنها یک لامپ، بستن پردهها در ساعات گرم روز یا تنظیم کولر گازی روی ۲۵ درجه سانتیگراد اقدامی ساده به نظر برسد، اما وقتی میلیونها خانوار همین رفتار را تکرار کنند، نتیجه آن آزاد شدن هزاران مگاوات برق برای حفظ پایداری شبکه در استانهایی خواهد بود که این روزها زیر گرمای طاقتفرسا نفس میکشند.
این روزها، همدلی تنها در میدانهای بزرگ معنا نمیشود؛ گاهی از کلید خاموش یک لامپ آغاز میشود.
سهم مردم در روشن ماندن شبکه
در یکی از محلههای یاسوج، محمد، کارمند ۴۵ ساله، در گفت و گو با خبرنگار مهر میگوید: وقتی میبینیم مردم خوزستان یا بندرعباس در گرمای بالای ۵۰ درجه زندگی میکنند، انصاف نیست کولر خانه ما روی ۱۸ درجه باشد، از ابتدای تابستان دمای کولر را روی ۲۵ درجه تنظیم کردهایم و واقعاً هم مشکلی برایمان ایجاد نشده است.
زهرا، معلم بازنشسته هم در گفت و گو با خبرنگار مهر میگوید: قبلاً شاید توجهی به لامپهای اضافه نداشتیم اما حالا هر وقت از اتاق بیرون میآییم چراغ را خاموش میکنیم زیرا اگر قرار باشد همین کار کوچک به پایداری برق کشور کمک کند، چرا انجام ندهیم؟
رضا، صاحب یک فروشگاه دیگر شهروند یاسوجی در گفت و گو با خبرنگار، نیز معتقد است: روشن بودن تابلوها و چراغهای غیرضروری هیچ ضرورتی ندارد …
