دلقک بازی جدید ترامپ؛ رویای همنشینی با واشنگتن و لینکلن

انتشار تصاویر ترامپ در کنار جورج واشنگتن و آبراهام لینکلن، موجی از واکنش‌های انتقادی و تمسخرآمیز را در فضای مجازی برانگیخت.

این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.

خبرگزاری مهر - مجله مهر: در روزگاری که هوش مصنوعی می‌تواند هر تصویری را خلق کند، هر سندی را بسازد و هر متنی را در چند ثانیه بنویسد، به نظر می‌رسد جاه‌طلبی سیاسی نیز مرزی برای خود نمی‌شناسد. ترامپ، قمارباز رئیس‌جمهوری که همواره تلاش کرده خود را در قامت چهره‌ای تاریخ‌ساز به نمایش بگذارد، این بار با انتشار تصاویری ساخته‌شده با هوش مصنوعی، خود را در کنار جورج واشنگتن و آبراهام لینکلن قرار داد؛ تصاویری که بیش از آنکه یادآور صفحات تاریخ آمریکا باشند، به پوسترهای تبلیغاتی املاکی‌های بی اصالت شباهت داشتند، این خودهم‌ترازی با دو چهره تاثیرگذار ایالات متحده، خیلی زود موجی از طنز و کنایه را در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخت و کاربران با شوخی‌های پی‌درپی، این تلاش برای نشستن بر صندلی چهره‌های تاریخی را دستمایه تمسخر قرار دادند. …

زن هزارچهره که کابوس نازی‌ها شد

پای مصنوعی ویرجینیا هال که خودش آن را «کاتبرت» نامیده بود، هرگز مانع ماموریت‌هایش نشد. او یکی از موثرترین جاسوس‌های متفقین بود. آلمان نازی برای دستگیری‌اش پرونده ویژه تشکیل داده بود اما او با هویت‌های جعلی و شبکه‌ای از نیروهای مقاومت، بارها از چنگ ماموران گریخت.

امیرحسن چهلتن: زمستان ۷۷ بر ما معلوم شد که برای از بین بردن نویسندگان بهانه‌ای لازم نیست

امیرحسن چهلتن؛ نویسنده در بخشی از آیین بدرقه جواد مجابی با اشاره به خاطرات خود از زمستان ۷۷ و قتل محمد مختاری و محمدجعفر پوینده از اتفاقاتی گفت که در جریان قتل‌های زنجیره‌ای روشنفکران و نویسندگان ایران رخ داد. او گفت: «زمستان ۷۷ بر ما معلوم شد که برای از بین بردن نویسندگان بهانه‌ای لازم نیست. پوینده و مختاری کشته شدند و ما فهمیدیم این رشته سر دراز دارد.» به گفته چهلتن، در آن مقطع مجابی نیز از نخستین کسانی بود که واکنش نشان داد.

صداوسیما وظیفه داشت خروج آرشیو از کشور را در دادگاه‌های بریتانیا پیگیری کند

کامبیز نوروزی، حقوقدان با اشاره به این که «خبر غیررسمی خروج آرشیو صداوسیما از کشور به مقصد بریتانیا، سال‌هاست که به شکلی گسترده مطرح است، اگرچه هیچ‌گاه از سوی سازمان، به شکل رسمی نه تایید شده و نه تکذیب» ادامه می‌دهد: «از این‌که چنین تکذیبی هیچ‌گاه صورت نگرفته و شواهدی در اختیار افکار عمومی قرار داده نشده، می‌توان نتیجه گرفت که سازمان صداوسیما مکلف بود تضییع اموالش را به‌عنوان بخشی از اموال عمومی در سطح محاکم بین‌المللی و به‌خصوص دادگاه‌های بریتانیا؛ کشور محل استقرار تلویزیونی که خود به دست‌یابی‌اش …