این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش خبرگزاری مهر، ایرنا نوشت: درست در همین روزهاست که سکوت اتاق فرزندتان، سنگینتر از همیشه به نظر میرسد. او که تا دیروز تمام وقتش را میان کتابها میگذراند، حالا در گرداب «ایکاشها» و «اگرها» گیر کرده است؛ انگار در دادگاه ذهنش مدام خودش را محاکمه میکند و احساس گناه میکند که چرا دیگر نمیتواند با خیال راحت استراحت کند. ما هم گاهی با سوالات ناخواسته مثل «چطور دادی؟» یا «فکر میکنی چقدر میزنی؟»، ناخواسته او را دوباره به همان صندلی پر استرس آزمون برمیگردانیم. در حالی که او در این لحظات، به جای تحلیلگر، به یک «پناهگاه بیقضاوت» نیاز دارد؛ کسی که با حضور امنش به او بفهماند خانه، جایی است که میتواند بدون ترس از قضاوت، فقط نفس بکشد. …












