روزهای انتظار نتایج کنکور؛ رفتار درست والدین چیست

به گزارش خبرگزاری مهر، ایرنا نوشت: درست در همین روزهاست که سکوت اتاق فرزندتان، سنگین‌تر از همیشه به نظر می‌رسد. او که تا دیروز تمام وقتش را میان کتاب‌ها می‌گذراند، حالا در گرداب «ای‌کاش‌ها» و «اگرها» گیر کرده است؛ انگار در دادگاه ذهنش مدام خودش را محاکمه می‌کند و احساس گناه می‌کند که چرا دیگر نمی‌تواند با خیال راحت استراحت کند. ما هم گاهی با سوالات ناخواسته مثل «چطور دادی؟» یا «فکر می‌کنی چقدر می‌زنی؟»، ناخواسته او را دوباره به همان صندلی پر استرس آزمون برمی‌گردانیم. در حالی که او در این لحظات، به جای تحلیل‌گر، به یک «پناهگاه بی‌قضاوت» نیاز دارد؛ کسی که با حضور امنش به او بفهماند خانه، جایی است که می‌تواند بدون ترس از قضاوت، فقط نفس بکشد.

باید بدانیم که مغز فرزند ما بعد از این فشار طولانی، به چیزی به نام «استراحت ترمیمی» نیاز دارد. خوابیدن، فیلم دیدن یا حتی بی‌هدف قدم زدن، تنبلی نیست؛ بلکه یک ضرورت زیستی برای تخلیه‌ی سموم استرس و بازسازی ذهن است؛ درست مثل ورزشکاری که بعد از یک مسابقه‌ی سخت، باید بدن خود را بازیابی کند. بیایید در این روزها، تمام استعداد و ارزش او را در قالب چند عدد و رتبه خلاصه نکنیم. کنکور فقط یک مهارت محدود است، نه معیار شخصیت یا آینده‌ی او. وقتی به او اطمینان می‌دهیم که «ارزش تو به نتیجه‌ات بستگی ندارد»، در واقع داریم به او قدرت می‌دهیم تا با آرامش از این ایستگاه عبور کند و با قدرت به مسیر زندگی‌اش ادامه دهد.

وقتی «فیلتر منفی» ذهن فرزندتان را محاصره می‌کند

برای خیلی از بچه‌ها، فردای کنکور اصلاً همان آرامش مورد انتظار را ندارد؛ در واقع، این روزها شروع یک شکنجه‌ی درونی تمام‌عیار است. درست زمانی که ما فکر می‌کنیم آن‌ها بالاخره از فشار خلاص شده‌اند، ذهن آن‌ها تازه وارد مرحله‌ی «مرور بی‌رحمانه» می‌شود. انگار یک نوار صوتی خراب در سرشان گیر کرده که مدام همان لحظات حساس جلسه آزمون را با جزئیات آزاردهنده پخش می‌کند: «چرا آن فرمول را فراموش کردم؟»، «کاش آن مبحث را یک‌بار دیگر چک می‌کردم». این نوسانات ذهنی، باعث می‌شود آن‌ها نتوانند با واقعیت «تمام شدن آزمون» کنار بیایند.

مشکل اصلی اینجاست که فرزندتان در این روزها، در یک دادگاه بی‌طرفانه نیست؛ او همزمان هم قاضی است و هم متهم! او با تمام توان، در حال محاکمه کردن خودش …