به گزارش خبرنگار مهر، علامه محمدباقر بن محمدتقی مجلسی، معروف به علامه مجلسی یا مجلسی دوم، از برجستهترین و اثرگذارترین محدثان، فقیهان و اندیشمندان شیعی در قرن یازدهم و اوایل قرن دوازدهم هجری قمری است که نقش بیبدیلی در احیا، گردآوری و سازماندهی میراث حدیثی اهلبیت (ع) ایفا کرده است.
او که در سال ۱۰۳۷ هجری قمری در اصفهان—پایتخت باشکوه عصر صفوی—دیده به جهان گشود، در دورهای میزیست که جامعه شیعی نیازمند ساماندهی معرفتی، پاسخی جامع به شبهات عقیدتی و ترویج آموزههای دینی در سطوح مختلف آحاد مردم بود. علامه مجلسی با بهرهگیری از هوش سرشار، پشتکار کمنظیر و موقعیت ویژه دینی و اجتماعی خود، توانست جریانی عمیق در علوم اسلامی ایجاد کند که تأثیرات آن تا قرنها بعد در حوزههای علمیه و فرهنگ دینی مسلمانان باقی ماند. سیره علمی علامه مجلسی ترکیبی متوازن از احاطه به دانشهای گوناگون، نوآوری در روشهای گردآوری و شرح حدیث، ترویج علوم دینی به زبان فارسی برای عموم جامعه و نگاه کاربردی به دین در عرصه اداره جامعه بود.
زمینه تربیتی، خاندان علمی و دوران تکوین شخصیت …
