خبرگزاری مهر – گروه استان ها: آب، این مایه حیات، سالهاست که در دشتهای کرمان کمیاب شده است. بحران کمآبی، دیگر یک هشدار نیست؛ واقعیتی ملموس است که هر روز بیش از گذشته، معیشت کشاورزان و اشتغال این استان پهناور را تهدید میکند. تغییرات اقلیمی، بارشهای پراکنده و تداوم خشکسالیها، معادلاتی را که سالها بر کشاورزی سنتی این خطه حاکم بود، یکباره بر هم زده است.
طی چند سال گذشته در چنین فصلی از سال پدیده مونسون موجب بروز سیلاب های گسترده و آبگیری جازموریان در جنوب کرمان می شد اما حالا سیلاب ها جای خود را به طوفانهای شن داده اند و خبری از بارندگی نیست و در عوض برداشت آب از منابع زیرزمینی افزایش یافته است نکته دیگر اینکه در شرایط سخت بی آبی زمان برداشت محصول و سرازیر شده یکباره محصول به بازار موجب افت قیمت می شود که البته دلالان نیز در این زمینه تاثیر گذارند.
در چنین شرایطی، اصلاح الگوی کشت دیگر یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت انکارناپذیر برای بقای بخش کشاورزی کرمان به شمار میرود؛ راهبردی کلیدی که میتواند کشاورزی این استان را از ورطه نابودی نجات دهد.
اگر الگوی کشت اصلاح نشود کشاورزی به خط آخر می رسد
مهمترین دلیل برای تغییر الگوی کشت، وقوع تغییرات اقلیمی و تشدید بحران کمآبی در سالهای اخیر است. استان کرمان با کمبود شدید منابع آبی مواجه است و کشاورزی این منطقه برای بقا، چارهای جز کنار گذاشتن الگوهای سنتی و حرکت به سمت روشهای سازگار با کمآبی ندارد. در این مسیر، افزایش بهرهوری آب، از طریق تغییر شیوههای آبیاری و جایگزینی روشهای نوین به جای روشهای سطحی و سنتی، در اولویت قرار گرفته است.
در این میان، نتایج اجرای طرحهای آزمایشی اصلاح الگوی کشت، نشان از موفقیت این رویکرد داشته است. در برخی مناطق، با وجود خشکسالیهای پیدرپی، اجرای این طرحها منجر به کاهش سطح زیر کشت و در عین حال افزایش عملکرد در واحد سطح شده است. به عنوان نمونه، میانگین عملکرد محصول استراتژیک گندم در برخی مناطق از ۴.۵ تن در هکتار به ۵.۵ تن در هکتار افزایش یافته و حتی در برخی مزارع، رکوردهای 6 تن در هکتار نیز ثبت شده است. این دستاوردها، نشان از ظرفیت بالای کشاورزی کرمان در صورت حرکت به سمت دانشبنیان شدن دارد.
کشت باید بر مبنای نیاز بازار و شرایط کم آبی …
