خبرگزاری مهر- گروه استانها- مهدی بخشی سورکی: شرایط سیاسی و اجتماعی حاکم بر جامعه اسلامی در سالهای پایانی دوره حضور ائمه اطهار(ع) بهگونهای بود که عرصه بر خاندان پیامبر(ص) و پیروان آنان روزبهروز محدودتر میشد و با نزدیک شدن به دوره متأخر امامت، نظارت و فشار دستگاه خلافت بر امامان شیعه شدت بیشتری پیدا کرد.
از دوره امام جواد(ع) به بعد، این محدودیتها شکل تازهای به خود گرفت و ائمه اطهار(ع) عملاً از مدینه که مرکز حضور و ارتباط آنان با شیعیان بود، جدا شدند و تحت نظارت حکومت عباسی به مراکز قدرت منتقل شدند.
این سیاست در اواخر عمر مبارک امام جواد(ع) با انتقال ایشان به بغداد نمود بیشتری پیدا کرد و سرانجام آن حضرت در همان شهر به شهادت رسیدند و پس از ایشان نیز امام هادی(ع) از سوی حاکمان عباسی ابتدا به بغداد و سپس به سامرا منتقل شدند و تا پایان عمر در آن منطقه تحت کنترل دستگاه خلافت قرار داشتند.
امام حسن عسکری(ع) نیز بخش مهمی از دوران امامت خود را در سامرا و در شرایطی سپری کردند که ارتباط ایشان با شیعیان بهشدت تحت نظارت بود و سرانجام آن حضرت نیز در همین شهر به شهادت رسیدند. …
